Nie uczę dla efektu WOW

Typografia
  • Smaller Small Medium Big Bigger
  • Default Helvetica Segoe Georgia Times

Nie zależy mi na tym, żeby po lekcji uczeń powiedział: „Ale było super!”. A przynajmniej nie jest to mój najważniejszy cel. Przez lata pracy w szkole coraz mocniej przekonuję się, że dobra lekcja nie musi być widowiskowa. Nie musi mieć pięciu aplikacji, kolorowych gadżetów i finału, który świetnie wygląda na zdjęciu.

Powinna natomiast zostawić coś w głowie. Czasem pytanie. Czasem wątpliwość. A czasem potrzebę sprawdzenia czegoś jeszcze. Powiedzenia: Nie umiem. Muszę spróbować inaczej.

Dlatego coraz rzadziej myślę o tworzeniu atrakcyjnych lekcji, a coraz częściej o projektowaniu doświadczeń edukacyjnych. To dla mnie ważna różnica.

Kiedy projektuję doświadczenie, pytam nie tylko:

  • Co zrobię na lekcji?

Pytam przede wszystkim:

  • Co zrobi uczeń?
  • Co będzie musiał zauważyć?
  • Jaką decyzję podejmie?
  • Co poczuje, kiedy coś mu się nie uda?
  • Czy będzie miał możliwość spróbować ponownie?
  • I w którym momencie zatrzyma się, żeby pomyśleć: czego właściwie się nauczyłem?

Tyle teoria.

Bo są też takie lekcje, podczas których czuję się zwyczajnie bezradna. Tak jak dziś. Jedna ze starszych klas licealnych. Poezja młodopolska. Plan był. Materiały były. Ja byłam przygotowana. Tylko uczniowie dostali tak zwanej „głupawki”. Śmiali się właściwie nie wiadomo z czego, a każda kolejna próba powrotu do rozmowy o poezji kończyła się następną falą śmiechu. I w pewnym momencie uznałam, że nie ma sensu walczyć.

Odłożyliśmy temat na bok. Trzeba było po prostu złapać oddech. A potem pomyślałam, że skoro dzisiaj nie udało nam się zrobić wszystkiego tak, jak planowałam, możemy spróbować inaczej. W ramach uzupełnienia zadania młodzież przygotuje więc ilustrację przedstawiającą albatrosa od strony biologicznej. Do niej dołączy fragmenty omawianego utworu i zaznaczy związki między prawdziwym ptakiem a jego literackim obrazem.

Biologia spotka się z poezją. Obserwacja z interpretacją. A Baudelaire — z albatrosem, który przez chwilę przestanie być tylko symbolem zapisanym w podręczniku. Czy tak planowałam tę lekcję? Nie. I właśnie o to też chodzi.

Projektowanie doświadczeń edukacyjnych nie oznacza, że wszystko da się zaprojektować. Klasa nie jest scenariuszem, a uczniowie nie są jego wykonawcami. Czasami trzeba zmienić plan. Czasami odpuścić. Czasami przyznać przed samą sobą: dzisiaj nie działa. A potem poszukać innej drogi.

Nie każda lekcja jest spektakularna. Nie każda się „udaje”. Nie z każdej wychodzę z poczuciem nauczycielskiego triumfu. I chyba dobrze. Bo szkoła nie powinna być miejscem kolekcjonowania efektów WOW. Powinna być miejscem, w którym można myśleć, czuć, działać, popełniać błędy, poprawiać je, zmieniać kierunek i próbować jeszcze raz. Dotyczy to uczniów. Ale dotyczy też nauczyciela.

I chyba właśnie takich doświadczeń chcę projektować coraz więcej. Nie lekcji, które dobrze wyglądają. Lekcji, po których coś zostaje.

 

Notka o autorce: Joanna Krzemińska jest nauczycielką języka polskiego, terapeutką pedagogiczna, edukatorką i trenerką. Koordynatorka ds. innowacji w Szkołach MIKRON w Łodzi, opiekunka praktyk pedagogicznych studentów Uniwersytetu Łódzkiego i Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej oraz prezeska Fundacji Mozaika Edukacyjna. Autorka i współautorka publikacji metodycznych, materiałów dydaktycznych i podręczników. Prowadzi szkolenia, warsztaty i webinary dla nauczycieli, popularyzując rozwiązania wypracowane w codziennej praktyce szkolnej. Prowadzi stronę "Zakręcony belfer" jako blog, na Facebooku i w LinkedIn.

Jesteśmy na facebooku

fb

Ostatnie komentarze

Ppp napisał/a komentarz do Lektury na rozdrożu
Wnioski bardzo dobre, tylko nie wiadomo, jak je wprowadzić w praktyce. Jakby jednak poczytać odwołan...
Szkoła, a wraz z nią uczeń, rodzice i nauczyciele, nie funkcjonują w próżni! Szkoła jest newralgiczn...
Alex napisał/a komentarz do O wartości słów nauczyciela
Chętnie podpowiem, jak zobaczyć prawdziwą sylwetkę nauczyciela naszych czasów i pomimo wszystko nie ...
Ppp napisał/a komentarz do Siła samodoskonalenia
Jak brakuje ochotników do grupy wsparcia, to można i samemu: PRZYPOMNIEĆ SOBIE, jak się samemu chodz...
Pracująć za granicą (szkołą podstawowa) organizowałam spotkania trójstronne, nie spotkałam się nigdy...
Gość napisał/a komentarz do Zmiana zaczyna się od nauczyciela
E no nie, nie było udane, ponieważ za wyjątkiem tego jednego zdania wszystkie pozostałe nudziły, a w...
Ciekawy eksperyment, ale czasochłonny - zatem nierealny do częstego powtarzania w normalnym życiu. P...
Ppp napisał/a komentarz do Demokracja potrzebuje niezależnej nauki
Myślę, że to działa nico inaczej. Jeśli dany człowiek nie jest PASJONATEM jakiejś dziedziny, to jego...

E-booki dla nauczycieli

Polecamy dwa e-booki dydaktyczne z serii Think!
Metoda Webquest - poradnik dla nauczycieli
Technologie są dla dzieci - e-poradnik dla nauczycieli wczesnoszkolnych z dziesiątkami podpowiedzi, jak używać technologii w klasie