Najlepszym sposobem na zapewnienie, że osoby uczące się, bez względu na ich pochodzenie społeczne, mają faktyczny dostęp do edukacji opartej na nowych technologiach, jest angażowanie ich w proces projektowania narzędzi edukacyjnych – taka teza wynika z raportu brytyjskiej organizacji Futurelab zajmującej się innowacjami w procesie edukacji.
Raport „Projektowanie dla sprawiedliwości społecznej: ludzie, technologie, uczenie się” (Designing for Social Justice: People, Technology, Learning) stawia fundamentalne pytania – czy funkcjonujące na rynku technologie edukacyjne w sposób dostateczny spełniają wymagania wszystkich osób uczących się oraz kto powinien podejmować decyzje na temat kształtu narzędzi edukacyjnych w procesie ich tworzenia. Pubudzając debatę na temat znaczenia dobrej współpracy pomiędzy uczącymi się, edukatorami i projektantami narzędzi edukacyjnych, raport koncentruje się nad rolą cyfrowych technologii w redukowaniu nierówności w dostępie do edukacji.
Badania Futurelab skoncentrowały się na tym jak i dlaczego włączanie osób uczących się w projektowanie technologii edukacyjnych wpływa pozytywnie na wyrównywanie szans w dostępie do edukacji, zwłaszcza w odniesieniu do osób mających trudności w edukacji. Jak zauważa Lyndsay Grant z Futurelab, gdy zidentyfikujemy grupę osób, które sobie nie radzą w nauce, pojawia się pokusa, aby zastosować jakiś cudowne rozwiązanie, które rozwiąże wszystkie nasze problemy. Tymczasem badanie udowodniło, że wysłuchanie uczniów, koncentrowanie się na ich mocnych stronach, stawianie celów, które są w stanie one osiągnąć, daje najlepsze rezultaty w zwalczaniu nierówności i sprzyja sukcesom. „Nie chodzi tu o rezygnację z pomocy specjalistów lub ignorowanie wiedzy nauczyciela. Chodzi o podejście – stworzenie rzeczywistego dialogu pomiędzy edukatorami a uczniami. O ile nauczyciele są ekspertami od nauczania, na pewno uczący się są ekspertami potrafiącymi najlepiej stwierdzić, w jaki sposób się uczą i jakie są ich potrzeby.”
Autorzy raportu zauważyli, że brytyjski system edukacji nie stawia na projektowanie procesu kształcenia nastawione na osobę uczącą się i jej partycypację w tym procesie. „Zbyt często technologie edukacyjne są tworzone bez istotnego wkładu ze strony osób uczących się i zazwyczaj skutkuje to niższą wartością tworzonych zasobów edukacyjnych. Obecność uczniów/studentów w procesie ich tworzenia z całą pewnością sprawi, że ich potrzeby i aspiracje zostaną uwzględnione. Z kolei stawianie ich przed rozwiązaniem zaprojektowanym dla kogoś innego zawsze będzie u nich wywoływało poczucie, że coś jest im narzucane. I przez to nie będzie przez nich efektywnie wykorzystywane.”
Należy skończyć już z podejściem typu „takie same buty dla wszystkich”. Dlatego każdy proces tworzenia narzędzi edukacyjnych powinien być nastawiony i wspierać innowacje, a produkt końcowy musi uwzględniać potrzeby zarówno grupy, jak i poszczególnych jednostek.
Raport „Designing for Social Justice” dostępny jest na stronie Futurelab (PDF).
(Źródło: Futurelab)
Badania Futurelab skoncentrowały się na tym jak i dlaczego włączanie osób uczących się w projektowanie technologii edukacyjnych wpływa pozytywnie na wyrównywanie szans w dostępie do edukacji, zwłaszcza w odniesieniu do osób mających trudności w edukacji. Jak zauważa Lyndsay Grant z Futurelab, gdy zidentyfikujemy grupę osób, które sobie nie radzą w nauce, pojawia się pokusa, aby zastosować jakiś cudowne rozwiązanie, które rozwiąże wszystkie nasze problemy. Tymczasem badanie udowodniło, że wysłuchanie uczniów, koncentrowanie się na ich mocnych stronach, stawianie celów, które są w stanie one osiągnąć, daje najlepsze rezultaty w zwalczaniu nierówności i sprzyja sukcesom. „Nie chodzi tu o rezygnację z pomocy specjalistów lub ignorowanie wiedzy nauczyciela. Chodzi o podejście – stworzenie rzeczywistego dialogu pomiędzy edukatorami a uczniami. O ile nauczyciele są ekspertami od nauczania, na pewno uczący się są ekspertami potrafiącymi najlepiej stwierdzić, w jaki sposób się uczą i jakie są ich potrzeby.”
Autorzy raportu zauważyli, że brytyjski system edukacji nie stawia na projektowanie procesu kształcenia nastawione na osobę uczącą się i jej partycypację w tym procesie. „Zbyt często technologie edukacyjne są tworzone bez istotnego wkładu ze strony osób uczących się i zazwyczaj skutkuje to niższą wartością tworzonych zasobów edukacyjnych. Obecność uczniów/studentów w procesie ich tworzenia z całą pewnością sprawi, że ich potrzeby i aspiracje zostaną uwzględnione. Z kolei stawianie ich przed rozwiązaniem zaprojektowanym dla kogoś innego zawsze będzie u nich wywoływało poczucie, że coś jest im narzucane. I przez to nie będzie przez nich efektywnie wykorzystywane.”Należy skończyć już z podejściem typu „takie same buty dla wszystkich”. Dlatego każdy proces tworzenia narzędzi edukacyjnych powinien być nastawiony i wspierać innowacje, a produkt końcowy musi uwzględniać potrzeby zarówno grupy, jak i poszczególnych jednostek.
Raport „Designing for Social Justice” dostępny jest na stronie Futurelab (PDF).
(Źródło: Futurelab)
