Wielu osobom wydaje się, że krytykowanie, pokazywanie błędu oraz dawanie wskazówek przynosi najlepsze efekty. Na tej zasadzie opiera się nauczanie w szkole. Jednak nasze własne doświadczenie nauczycielskie i badania edukacyjne pokazują, że kluczowe jest docenianie i bazowanie na mocnych stronach.

Nauka czytania jest jedną z najważniejszych umiejętności potrzebnych nam w życiu. Z uwagi na fakt, iż należy do transferu dalekiego, dla wielu dzieci w młodszym wieku szkolnym jest trudną do osiągnięcia umiejętnością. Podzielę się moimi doświadczeniami w rozwijaniu umiejętności czytania w klasach I-III.

Międzynarodowy Dzień Postaci z Bajek obchodzony jest 5 listopada, w rocznicę urodzin Walta Disneya. To doskonała okazja, aby w szkole przypomnieć sobie ulubionych bohaterów bajkowych i zanurzyć się w świat fantazji!

Taki tytuł artykułu w zagranicznym serwisie edukacyjnym od razu mnie zainteresował. Faktycznie współczesny świat cierpi na deficyt łaski i również w szkole jest mało obecna. Oceniamy, krytykujemy, poszukujemy błędów, tropimy niedociągnięcia. Nie ma miejsca na wybaczanie, troskę, zrozumienie i łaskę.

Komunikacja empatyczna oparta jest na dwóch kluczowych elementach: głębokim słuchaniu i zrozumieniu. Ważne jest, aby dzieci czuły się wysłuchane i zrozumiane, co stwarza przestrzeń do ich rozwoju emocjonalnego i społecznego. Choć początkowo komunikacja empatyczna może wydawać się trudna, szczególnie wśród młodszych dzieci, widzę, jak stopniowo pozwala im wyrażać swoje emocje i potrzeby w sposób, który nie rani innych, budując w ten sposób zdrowe relacje.

Według Marshalla Rosenberga, twórcy NVC, empatia to uważne towarzyszenie sobie oraz drugiej osobie, by za słowami, bez względu na ich treść widzieć uczucia i stojące za nimi potrzeby. Jest to pewna optyka, dzięki której widzimy, że słowa są wyrazem, czasem „tragicznym” naszych uczuć i potrzeb i nie są wymierzone przeciwko nikomu. Nawet jeśli są krytyką czy zarzutem. Taka optyka pomaga nam „nie brać” ich do siebie a poprzez uważne słuchanie docierać do sedna tego, co rozmówca chce nam tak naprawdę przekazać.