Od kilku lat prowadzę drużynę. Jest to moja pasja, wielbię harcerstwo nieodmiennie i bardzo się cieszę, gdy mogę nim kogoś zarazić. Jednak w wielu przypadkach – szczególnie w kontaktach z dorosłymi – spotykam się z pytaniami: po co Ci to? Nie możesz mieć jakiegoś “bardziej dorosłego” hobby? I czy ja wiem, że harcerstwo jest dla młodych ludzi?
Otóż nie. Nie wiem, bo wcale tak nie jest. Dorosły człowiek i do tego nauczyciel może wiele wnieść do harcerstwa. A i harcerstwo do jego bycia nauczycielem.
Po pierwsze nauczyciel jest dorosły. To ważne w harcerstwie, gdzie działa wielu młodych ludzi. Młody człowiek poniżej 18 roku życia nie może być samodzielnym drużynowym, potrzebuje pełnoletniego opiekuna drużyny. Taką osobą może być nauczyciel.
Po drugie nauczyciel ma kwalifikacje pedagogiczne, a więc może być opiekunem na biwakach, obozach – młodzi ludzie muszą być pełnoletni oraz posiadać stopień przewodnika nim będą mogli być opiekunami na HAL czy HAZ lub zwykłym biwaku.
Po trzecie nauczyciel ma doświadczenie zawodowe pracy w szkole, w której wykonuje się różne zadania. Umie pisać programy, projekty, innowacje, organizować wyjazdy, poszukiwać sponsorów, porozumiewać się z władzami, rodzicami. Takie umiejętności są bardzo, ale to bardzo przydatne w harcerstwie.
Kolejnym argumentem jest doświadczenie życiowe nauczyciela, które równoważy młodzieńczy entuzjazm młodej kadry harcerskiej. Młodzi przyszli instruktorzy mają na pewno dobre intencje – jednak przez brak doświadczenia, a poprzez to brak umiejętności przewidywania konsekwencji, nie zawsze wychodzi tak, jak miało wyjść.
Ponadto nauczyciele są przyzwyczajeni do systemu awansów zawodowych, więc zdobywanie stopni, samorozwój nie jest dla nich niczym nowym ani nieznanym. A w harcerstwie istotne znaczenie ma przecież zdobywanie stopni, sprawności, praca z przyrzeczeniem harcerskim.
Po co więc dorosłemu nauczycielowi harcerstwo?
Jest to doskonała forma spędzania czasu wolnego ze swoimi i harcerskimi dziećmi. W działaniu bardziej poznajemy się wzajemnie. Spędzamy ze sobą dużo więcej czasu, co sprawia że poprawiają się relacje. Nigdy nie byłam tak bardzo szanowanym nauczycielem, jak jestem od czasu, gdy jestem drużynową.
Po drugie wspólnota przeżyć powoduje, że zwiększa się dyscyplina pracy i w drużynie i w szkole. Będąc razem na biwakach, rajdach, akcjach zarobkowych wypracowujemy swój sposób porozumiewania się, rozumienia, mamy wspólne wspomnienia, pozytywne wrażenia. Pozytywne skojarzenia powodują, że drużynowy- nauczyciel jest kimś bardziej znaczącym niż zwykły nauczyciel.
Po trzecie: rodzice doceniają też, co robi drużynowy i harcerstwo dla ich dzieci. Często nie mają pomysłu jak odciągnąć dziecko od komputera, jak zmniejszyć ilość czasu spędzanego przed smartfonem czy innymi grami. Harcerstwo przychodzi tu w sukurs. A rodzice potrafią być wdzięczni i w harcerstwie i w szkole.
I po ostatnie: bo po prostu w mundurze pięknie się wygląda. Można w nim chodzić na wszystkie uroczystości szkolne, jest niebanalnym strojem galowym.
Podsumowując: prowadzenie drużyny przez nauczyciela ma wiele zalet i dla harcerstwa jak i dla samego nauczyciela jako osoby pracującej w szkole.
Nawet jeśli nigdy nie byłeś harcerzem, a pachnie Ci dym z harcerskiego ogniska warto udać się do najbliższego komendanta hufca i dowiedzieć co możesz zrobić dla harcerstwa, a harcerstwo dla Ciebie. Z całą pewnością nie pożałujesz tej przygody!
Artykuł jest zadaniem w próbie na przewodnika dh. Moniki Koronkiewicz-Roszko, nauczyciela szkoły podstawowej, drużynowej 7 Drużyny Harcerskiej Quo Vadis w Dolistowie Starym i Próbnej Drużyny Harcerskiej w Kalinówce Kościelnej w Hufcu „Biebrzańskim” w Grajewie, Chorągiew Białostocka. Artykuł ukazał się w blogu Superbelfrów. Licencja CC-BY-SA.
