W codziennej pracy edukacyjno-wychowawczej z dziećmi i młodzieżą niezwykle ważnym ogniwem są nauczyciele. Patrząc na działania naszej szkoły szpitalnej, dostrzegam wiele pięknych inicjatyw podejmowanych na rzecz przewlekle chorych dzieci.
Każdy rok przynosi nowe przykłady zaangażowania: indywidualne podejście do ucznia, dostosowanie nauki do jego stanu zdrowia i możliwości, codzienna obecność przy dziecku, wsparcie emocjonalne oraz pomoc rodzinom. Dbamy również o pozytywny wizerunek szkoły w środowisku, jej rozpoznawalność oraz bogatą ofertę projektów, uroczystości, wycieczek i form zajęć pozalekcyjnych. Naszym celem jest tworzenie bezpiecznej i przyjaznej atmosfery, w której najważniejszy jest uśmiech dziecka, zaufanie uczniów oraz ich rozwój pomimo choroby i leczenia.
Świadomi jesteśmy także, jak istotna jest współpraca i życzliwość w zespole. Przejawia się to w solidarności pedagogów, wspólnym działaniu na oddziałach, efektywnej komunikacji i koleżeńskim wsparciu.
Zmiany w gronie pedagogicznym
Od 18 lat pełnię funkcję dyrektora szkoły. W ostatnim czasie nastąpiły duże zmiany kadrowe – około jedna trzecia nauczycieli, którzy przez lata współtworzyli klimat i wizerunek placówki, odeszła na emeryturę. Wśród części pracujących osób pojawia się czasem niezadowolenie. Nie są to poważne problemy, ale drobne codzienne gesty i słowa, które budzą niepokój w kontekście troski o relacje i atmosferę w miejscu, gdzie spędzamy dużą część życia i gdzie powinniśmy być wsparciem dla pacjentów przebywających na oddziałach szpitalnych.
Na początku nowego roku szkolnego poprosiłam nauczycieli o wypełnienie ankiety, którą starannie przygotowałam. Chciałam poznać ich stanowisko, doświadczenia
i przemyślenia. Pytania dotyczyły następujących obszarów:
- problemów w codziennej pracy,
- propozycji zmian i ulepszeń,
- wartości i mocnych stron szkoły,
- oceny współpracy z dyrektorem,
- analizy własnych wartości i mocnych stron nauczycieli,
- dodatkowych refleksji i uwag.
Celem ankiety było zidentyfikowanie trudności w codziennej pracy oraz wspólne zastanowienie się nad rozwiązaniami, które usprawnią działania i wzmocnią relacje w szkole.
Ponieważ oprócz kilku pytań zamkniętych było wiele pytań otwartych, otrzymałam bardzo bogaty materiał. Potrzebowałam kilku dni, aby go opracować i sformułować wnioski, które następnie przedstawiłam gronu pedagogicznemu.
Nasze refleksje
Pierwszym i najważniejszym wnioskiem była ogromna różnorodność – mamy odmienne oczekiwania i spojrzenia na wiele spraw. To, co dla jednych jest powodem do dumy i tradycją wartą kontynuowania, dla innych stanowi problem.
Niemal wszyscy nauczyciele wskazywali swoje mocne strony i wartości. Jednak tylko nieliczni potrafili podać pomysł, jak wykorzystać je w codziennej pracy. Zastanowiło mnie to, dlaczego część osób napisała: „nie wiem, trudno powiedzieć”. A przecież świadomość swoich zasobów pozwala działać zgodnie z wartościami i budować lepsze relacje z innymi. Doceniając siebie, łatwiej doceniamy też innych.
Wyniki ankiety pokazały także, jak ważna jest dla wszystkich współpraca i wzajemne wsparcie. Ich brak rodzi frustrację, a obecność daje poczucie satysfakcji i siły. Podkreślano znaczenie kultury współpracy opartej na szacunku, również wobec naszych różnic.
To właśnie my – jako zespół – jesteśmy dla siebie najważniejszą grupą wsparcia. Od naszych relacji zależy, czy będziemy czuli się silni, zjednoczeni i zmotywowani. Spędzamy ze sobą wiele godzin, dlatego tak istotne jest, by były one wypełnione życzliwością i wzajemnym szacunkiem.
Choć część osób wskazała trudności wynikające z procedur szkolnych, nie wszystkie można zlikwidować. Niektóre da się uprościć, ale najważniejsze jest to, w jaki sposób odnosimy się do siebie. To relacje są tym, nad czym możemy i powinniśmy pracować.
Wyniki ankiety są niezwykle bogate i stanowią cenną bazę do dalszej analizy. To pierwszy krok do pracy nad budowaniem dobrych relacji i rozwojem naszej szkoły w nowym roku szkolnym.
Różnorodność naszego zespołu to zarówno wyzwanie, jak i szansa – klucz tkwi w dialogu, wzajemnym szacunku i umiejętności szukania wspólnego „złotego środka”.
***
Już po raz szósty ogólnopolską społeczność będzie w dniach 29 września - 5 października 2025 popularyzować naukowe podejście do szczęścia i dobrostanu w szkołach, przedszkolach, na uczelniach, w bibliotekach, domach kultury… wśród dorosłych (nauczyciele, pracownicy administracji, rodzice), młodzieży i dzieci. Więcej o Tygodniu Szczęścia w Szkole w tym artykule i na stronie https://happinessatschool.pl/.
Zapraszamy na konferencję podsumowującą Tydzień Szczęścia w Szkole do centrum nauki Hevelianum: 6 października 2025 w godz. 9.00–16.00.
Hevelianum, sala Haxo w Wozowni Artyleryjskiej, Gdańsk. Link do zapisów: https://evenea.pl/pl/wydarzenie/konferencjaEWS2025.
Notka o Autorce: Izabela Maciejewska jest nauczycielką (i od 18 lat dyrektorem) Zespołu Szkół nr 33 Specjalnych dla Dzieci i Młodzieży Przewlekle Chorej w Bydgoszczy. Absolwentka studiów magisterskich z zakresu pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej i studiów podyplomowych z pedagogiki leczniczej, technik komputerowych w edukacji, organizacji i zarządzania oświatą, neurodydaktyki.
