Ocena bezwzględna, ocena względna, ocena końcowa, ocena procesowa, ocena średnia, średnia ważona, ocena kształtująca? Samoocena! Ona jest w moim przypadku także próbą zbudowania zaufania wobec samego siebie, swoich umiejętności i rozwoju. Z założenia zastępuje wszechobecne ściąganie podczas sprawdzianów, odpisywania zadań domowych, demonizacje oceniania – mylenia wykształcenia z rozdawaniem świadectw i dyplomów.
Uczniowie i uczennice prowadzą kartę samooceny. Jest ona równocześnie swoistym portfolio. Karta samooceny umożliwia autonomię uczenaa się, a tym samym współstanowienie o celach i treściach kształcenia i wychowania. Niebagatelna rolę odgrywa tu CLIL i LdL.
Uczennice i uczniowie zainteresowani egzaminami Instytutu Goethego lub Stałej Konferencji Ministrów Oświaty RFN (DSD1) prowadzą także „obiegówkę”, gdzie wpisują sobie udział w indywidualnych i grupowych wyjazdach edukacyjnych, w programach europejskich, w wymianach międzynarodowych, w zajęciach pozalekcyjnych, w projektach edukacyjnych, itp.
Karta samooceny jest połączona z Przedmiotowym Systemem Oceniania, oceną prezentacji, oraz teczką/segragatorem z pracami uczniów i uczennic (zawierającymi także dokumentację cyfrową) i ogólnie dostępną stroną szkoły.
Rys. 1. Karta samooceny ucznia w Gimnazjum nr 3 im. Noblistów Polskich w Gliwicach. Tutaj PDF do pobrania.
Prezentacja roczna:
Samoocena semestralna:
Samoocena roczna:
Notka o autorze: Aleksander Lubina – nauczyciel języka niemieckiego w Gimnazjum nr 3 im. Noblistów Polskich w Gliwicach, 20 lat doradca i konsultant, 10 lat w komisjach ds. awansu zawodowego nauczycieli, pracował 9 lat w szkołach podstawowych, 10 lat w gimnazjach, 13 lat w liceach, 6 lat na uniwersytecie. Autor skryptów, poradników, śpiewnika – publicysta, pisarz, poeta.
