Często unikamy przekazywania informacji zwrotnej, gdyż czujemy się niezręcznie i ryzykownie. Aby to zmienić, najpierw warto zmienić podejście do informacji zwrotnej. Trzeba założyć, że może ona być po prostu pomocna osobie, której się jej udziela. W informacji zwrotnej nie chodzi o dającego informację, ale o tego, który ją przyjmuje. Dlatego trzeba się na tej osobie skoncentrować. Przedstawiam model informacji zwrotnej ABC, który może być w tym pomocny.
A = Zacząć od czegoś pozytywnego. Dzięki temu wykazujesz się empatią, wychodzisz naprzeciw potrzebom osoby, której udzielasz informacji zwrotnej. Każdy chce usłyszeć coś pozytywnego na swój temat. Znajdując coś takiego pokazujemy, że troszczymy się o osobę. Dzięki temu zwiększamy szansę na to, że odbiorca nie przyjmie postawy obronnej.
B = Przekazuj to, co zaobserwowałeś, bez oceniania. Same fakty z pominięciem założeń, uczuć lub osądów. Dobrym sposobem na sprawdzenie, czy przekazujesz tylko bezstronne fakty, jest zastanowienie się, czy to samo można byłoby stwierdzić na podstawie oglądania filmu zarejestrowanego kamerę wideo? Np. zamiast powiedzieć: „Byłeś nierozsądny wychodząc z egzaminu przed czasem”, lepiej jest po prostu stwierdzić fakt: „Wyszedłeś z egzaminu przed czasem”.
C = Przekaż konsekwencje. Powiedz, jaki wpływ na innych miało zachowanie osoby. Często mówimy ludziom, co robią źle, ale nie mówimy, jaki wpływ mają ich zachowania na nich samych i otoczenie. Na przykład: „Podczas mówienia nie patrzyłeś ludziom w oczy, tylko w bok. To rozpraszało słuchających”.
Lori Dernavich (z którego artykułu korzystam) zaleca taki ciąg: najpierw zawsze A, potem B, potem C.
Jeśli osoba przyjmująca informację zwrotna zaczyna się bronić, to trzeba wrócić do A, aby zaznaczyć swoje dobre intencje. A potem znowu przejść do B i C.
Oto przykład:
A = „Mario, postrzegam cię jako silną liderkę. Chciałabym, aby wszyscy widzieli w tobie pewną siebie osobę, za którą będą chcieli podążać”.
B = „Kiedy jesteś na spotkaniu, mówisz bardzo cicho i unikasz kontaktu wzrokowego. W rezultacie…”.
C = „Sprawia to wrażenie, że brakuje ci pewności siebie i nie możesz w przekonujący sposób bronić siebie ani innych osób”.
Notka o autorce: Danuta Sterna jest byłą nauczycielką matematyki i dyrektorką szkoły, ekspertką merytoryczna w programie Szkoła Ucząca Się (SUS), prowadzonym przez CEO i PAFW. Autorka książek i publikacji dla nauczycieli, propaguje ocenianie kształtujące w polskich szkołach, prowadzi też swoją stronę: www.oknauczanie.pl. Niniejszy artykuł ukazał się w partnerskiej platformie Edunews.pl www.osswiata.pl. Zaczerpnięte z artykułu autorstwa Lori Dernavich.
