Koniec lekcji

Typografia
  • Smaller Small Medium Big Bigger
  • Default Helvetica Segoe Georgia Times

Czasami się tak zdarza, że skończyliśmy temat, a pozostało kilka chwil do zakończenia lekcji. Wielu nauczycieli twierdzi, że powinno dać się uczniom w tym czasie odpocząć. Jednak ostatnie minuty to doskonała okazja, aby utrwalić wiedzę i pobudzić refleksję nad danym tematem.

W tym wpisie kilka pomysłów, jak praktycznie zakończyć lekcję.

Zaskoczenie i pytanie

Jeśli temat był trudny lub mógł budzić kontrowersje, to warto zapytać uczniów – co ich zaskoczyło lub czy mają pytanie dotyczące tematu. Odpowiedzi na pytania uczniów mogą być początkiem następnej lekcji. A jeśli wystarczy czasu na danej lekcji, to można poprosić uczniów o sformułowanie odpowiedzi. Taka informacja jest bardzo przydatna dla nauczyciel przy planowaniu następnych lekcji.

WCN

Uczniowie na początku lekcji otrzymują tabelkę:

Pierwszą i drugą kolumnę wypełniają uczniowie na początku lekcji, ostatnią pod koniec.

Dzięki temu uczniowie widzą, że ich wiedza się poszerzyła dzięki udziałowi w lekcji i mogą przekazać nauczycielowi pytania, które ich nurtują.

3-2-1

Polega na zadaniu uczniom trzech pytać lub poleceń. Pierwsze jest prośbą o podanie trzech przykładów (np. podaj trzy przyczyny), drugie to prośba o dwa (np. podaj dwa argumenty – przeciw), a trzecia tylko o jeden (np. powiedz, gdzie się rozegrało to wydarzenie).

Metoda 3-2-1 jest podsumowaniem tematu, ale znacznie mniej meczącym dla uczniów niż polecenie napisania notatki. Dobrze, aby nauczyciel miał przygotowane polecenia do danego tematu i nie musiał ich wymyślać na bieżąco. Najlepiej zadać uczniom takie pytania, na które mogą być różne odpowiedzi. Uczniowie mogą porównać swoje odpowiedzi w parach. Można też polecić uczniom zapisanie odpowiedzi na tak zwanych wyjściówkach, wtedy nauczyciel otrzymuje informację, na ile temat został opanowany i może wrócić do wyjściówek na następnej lekcji.

Dynamika 3-2-1 jest wyciszająca, uczniowie wiedzą, że polecenia będą się zmniejszały.

Losowe pytania

Nauczyciel może wcześniej przygotować pytania dotyczące tematu, ponumerować je i pozwolić uczniom losować numer pytania. Uczniowie mogą udzielać sobie wzajemnie odpowiedzi w parach, a można też losować jedno pytanie dla całej klasy.

Przykładowe pytania:

  • W jaki sposób ten temat wiąże się z czymś, czego się już nauczyłeś wcześniej?
  • Jakie kluczowe hasło wiąże się z tą lekcją?
  • W dwóch zdaniach wyjaśnij – o czym była lekcja, itp.

Można też pozwolić uczniom wybierać pytanie, na które dadzą odpowiedź.

Dwie prawdy i jedno kłamstwo

Nauczyciel wypowiada trzy zdania, dwa prawdziwe i jedno fałszywe. Zadaniem uczniów (np. w parach) jest zdecydowanie, które z tych zdań jest fałszem.

Na przykład na lekcji geometrii:

  • Każdy kwadrat jest rombem
  • Każdy prostokąt jest rombem
  • Każdy romb jest równoległobokiem

Można poprosić uczniów, aby sami stworzyli taką propozycję trzech zdań i dali innej parze do zdecydowania.

Zdania podsumowujące

Nauczyciel ma przygotowane zdania do dokończenia przez uczniów, na przykład:

  • Dziś dowiedziałem się, że…
  • Zaskoczyło mnie, że…
  • Nie jestem całkiem przekonany, że…
  • Chciałbym się jeszcze dowiedzieć…
  • Dziś trudne było dla mnie…
  • Wcześniej już wiedziałem, że…
  • Zaciekawiło mnie, że... itp.

Każdy uczeń losuje numer zdania i je kończy lub nauczyciel losuje zdanie do dokończenia dla wszystkich uczniów.

Uczniowie mogą zapisać dokończone zdania w swoich zeszytach (np. w Moim zeszycie pomagającym się uczyć) lub mogą zawiesić karteczki na tablicy w formie wyjściówek.

Ostatnie minuty lekcji mogą być z pożytkiem wykorzystane. Uczniowie wiedzą, że to jest już koniec lekcji i nie będą za swojej odpowiedzi rozliczani, czują się bezpiecznie. Jednocześnie podsumowanie daje uczniom sygnał, że to czego się uczyli podczas lekcji jest ważne i nauczycielowi zależy na opinii uczniów. Nauczyciel zaś otrzymuje informację, jak przebiegł proces nauczania.

Inne sposoby zakończenia lekcji - przeczytaj tutaj:

 

Notka o autorce: Danuta Sterna jest byłą nauczycielką matematyki i dyrektorką szkoły, ekspertką oceniania kształtującego. Współpracowała z Centrum Edukacji Obywatelskiej tworząc programy szkoleń i kursów. Jest autorką książek i publikacji dla nauczycieli, propaguje ocenianie kształtujące w polskich szkołach, prowadzi też swoją stronę: OK nauczanie. Inspiracja artykułem Sharon Ratliff w Middleweb.com.

Jesteśmy na facebooku

fb

Ostatnie komentarze

Zapomniała Pani o najważniejszym: WYBIERZ SENSOWNEGO PROWADZĄCEGO. Jeśli szkolenie polega na tym, że...
Jan Soliwoda napisał/a komentarz do Koniec lekcji
Czy faktycznie wszystkie tematy da się przedstawić w formie hardrockowej żeby było 'cool'? Zazwyczaj...
Mam podobne odczucia. Z tą różnicą, że trzymam jeszcze książki akademickie, ale coraz rzadziej do ni...
Tylko, że jak ktoś jest PRZEMĘCZONY tyraniem w szkole i grzebaniem przy zadaniach domowych, to nie m...
Pod końcówka "Jak argumentują autorzy, nadszedł czas na działanie. Zagrożenia, jakie sztuczna inteli...
To jest bardzo błędny układ.Błąd pierwszy - zmusza Pan umęczonego kilkoma miesiącami nauki studenta ...
Ppp napisał/a komentarz do Przyłapywać na robieniu czegoś dobrze
Myślę, że bardziej by się opłacało SKUPIENIE na tym, czego w danym momencie się uczymy - czyli uwagi...
Równość, braterstwo Rok 1978 ówczesny dyrektor szkoły podstawowej w Pieckach zorganizował zbiórkę ha...

E-booki dla nauczycieli

Polecamy dwa e-booki dydaktyczne z serii Think!
Metoda Webquest - poradnik dla nauczycieli
Technologie są dla dzieci - e-poradnik dla nauczycieli wczesnoszkolnych z dziesiątkami podpowiedzi, jak używać technologii w klasie