Brené Brown, doradza dyrektorom w kwestii tego, co nazywa „odważnym przywództwem”. Analizuje skuteczność różnych strategii komunikacji w zespołach. Ostatnio zajmowała się jedną z taktyk przywódczych, która jej zdaniem nie zapewnia długoterminowego sukcesu, a wykorzystuje emocje strachu.

Zgodnie z zasadą filozofii konfucjanizmu, dziecko to istota „niepełna” i „niekompletna”, dlatego tak szybko jak to możliwe powinna być kształcona na różne sposoby, aby pozytywnie przejść proces „transformacji” i stać się osobą „ukończoną”[1]. Co ciekawe, w chińskim tłumaczeniu słowo dzieciństwo oznacza dosłownie: odżywiać i hodować[2].

Współczesny świat otwiera przed każdym człowiekiem morze możliwości. Możliwości podróżowania i odkrywania. Przemieszczanie się na dalekie odległości stało się łatwe i relatywnie niedrogie. Za kilkadziesiąt złotych możemy polecieć i odkrywać europejskie stolice. Za równowartość wakacji nad naszym rodzimym Bałtykiem możemy odkrywać egzotyczne kraje. Czy jednak to robimy i co ma z tym wspólnego szkoła i edukacja?

Jednym ze skutków niedawnego nalotu rosyjskich dronów był gwałtowny wzrost niepokoju rodziców o bezpieczeństwo dzieci przebywających w szkole. Nie musiałem długo czekać na pytania, w jaki sposób jesteśmy w STO na Bemowie przygotowani na zagrożenie wojenne w ogóle, a atak z powietrza w szczególności. „Czy dysponuje Pan planem postępowania w takiej sytuacji, Panie Dyrektorze?! Nie?! To może warto by się tym zająć?!”.

Gry komputerowe przez lata były postrzegane głównie jako zagrożenie dla zdrowia psychicznego, zwłaszcza dzieci i młodzieży. Jednak najnowsze badania pokazują, że negatywne następstwa nie są tak powszechne ani tak poważne, jak sądzono.

Według Marshalla Rosenberga, twórcy NVC, empatia to uważne towarzyszenie sobie oraz drugiej osobie, by za słowami, bez względu na ich treść widzieć uczucia i stojące za nimi potrzeby. Jest to pewna optyka, dzięki której widzimy, że słowa są wyrazem, czasem „tragicznym” naszych uczuć i potrzeb i nie są wymierzone przeciwko nikomu. Nawet jeśli są krytyką czy zarzutem. Taka optyka pomaga nam „nie brać” ich do siebie a poprzez uważne słuchanie docierać do sedna tego, co rozmówca chce nam tak naprawdę przekazać.