Każdy z nas o nich słyszał, a niektórzy nawet przeczytali ich spis, co najmniej w jednej z wersji, bo jest ich klika. Przeczytali i pomyśleli: „Jak by to było dobrze, gdyby nas tego uczono w szkole”. A nie uczono. Teraz zastanawiamy się, czy my możemy uczyć naszych uczniów kompetencji kluczowych i jednocześnie realizować program nauczania.

W pierwszej części cyklu poświęconemu budowaniu dobrego zespołu pisałam o teorii Schutza, czyli zaspokojeniu 3 potrzeb, wartości wspólnej pracy, wysłuchaniu tych, którzy z reguły stoją z boku oraz o przestrzeni do popełniania błędów. Dzisiaj napiszę o tym, jak ważne jest tworzenie środowiska sprzyjającego rozwojowi grupy oraz znaczenia sensu tego, co robimy.

Kiedy przeczytałam w Gazecie Prawnej artykuł "Masz potępić własne dziecko". Nauczyciele nie radzą sobie z problemami uczniów, więc rodzice biorą sprawy w swoje ręce po raz kolejny uświadomiłam sobie, że szkoła i „zawód: nauczyciel” ponownie powinny zweryfikować cele i priorytety swojego działania, a już na pewno z większą wrażliwością reagować na potrzeby „współczesnego świata”.

Czy wasi uczniowie czują się bezpieczni w sieci? Czy potrafią reagować na różne sytuacje i niebezpieczeństwa, z którymi się spotykają? Od dwóch lat, w ramach projektu "Cybernauci - kompleksowy projekt kształtowana bezpiecznych zachowań w sieci", Fundacja Nowoczesna Polska szkoli społeczności szkolne z zakresu bezpieczeństwa w sieci i reagowania na zagrożenia. Warto podsumować - tylko w 2017 r. w ponad 700 szkołach w całej Polsce przeszkolono ponad 14 tysięcy nauczycieli i nauczycielek, ponad 45 tysięcy uczniów i uczennic oraz 17 tysięcy rodziców i opiekunów.

Postanowiliśmy uczcić Dzień Praw Dziecka w nietypowy sposób. Przygotowaliśmy w Szkole Podstawowej TAK w Opolu tygodniowy projekt edukacyjny, w ramach którego wszyscy uczniowie z naszej szkoły zgłębiali zagadnienia związane z tematyką praw dziecka. W czasie zajęć wychowawczych dzieci podejmowały różne działania, by zapoznać się ze swoimi prawami. Chcieliśmy również zwrócić uwagę dorosłych na fakt, że nie zawsze ich przestrzegamy.

Odpowiednio dobrane pomoce dydaktyczne stanowią źródło bodźców zmysłowych, podnosząc efektywność stosowanych metod nauczania i samego procesu dydaktyczno-terapeutycznego. Okazuje się, że dzieci wbrew pozorom nie zawsze chcą korzystać z kupnych, kolorowych, często bardzo drogich i modnych zabawek i pomocy dydaktycznych.