Przedstawiciele instytucji publicznych, jednostek samorządów terytorialnych i ich reprezentacji, uczelni, szkół i kuratoriów, Uniwersytetów Trzeciego Wieku, stowarzyszeń i organizacji pozarządowych oraz sektora finansowego i mediów – łącznie kilkaset osób wstępnie zapowiedziało udział w II Kongresie Edukacji Finansowej i Przedsiębiorczości, który 15 marca br. odbędzie się na PGE Narodowym w Warszawie. Rejestracja uczestników potrwa do 5 marca br. – liczba miejsc ograniczona.

Z moimi obecnymi trzecioklasistami mamy takie powiedzenie – nasza klasa jest jak rodzina. I jak to w rodzinie bywa, mamy gorsze i lepsze momenty. Czasami ktoś przyjdzie do szkoły niewyspany lub smutny. Ktoś inny wesoły czy podekscytowany. Ktoś się pokłóci, by móc się pogodzić. To co dla mnie jest w klasie niezwykle istotne, to otwieranie przestrzeni na rozmowę, budowanie relacji i popełnianie błędów. A od kilku miesięcy otwieranie przestrzeni na… "wolne piątki"!

Wystarczy kilka kliknięć myszką, by zaprosić do swojej klasy eksperta – ekologa z Nowej Zelandii lub zabrać klasę na wirtualny spacer po kairskim muzeum z lokalnym przewodnikiem w roli głównej. Współpraca z młodzieżą z innego kontynentu, a może po prostu Mystery Skype służący poznaniu innych kultur? Brzmi nierealnie? Nic bardziej mylnego. Skype in the classroom daje nam wiele możliwości przybliżeniu uczniom świata i poznania innych kultur.

Co jest jedną z podstawowych umiejętności od początku edukacji do… końca życia? Notowanie. Niby łatwe, ale jednak ma wiele haczyków. Co notować? Jak notować? Czy trzeba pisać samemu, czy można korzystać z czyichś notatek? Ile czasu poświęcić na notatkę?

W pewnej książce jest napisane, że życie to sztuka wyboru… Jakich wyborów dokonujemy codziennie, ale nie zawsze świadomie? Najczęściej językowych, używając języka ojczystego do komunikacji. A jak go używamy? Lepiej nie mówić? Czy lepiej mówić?

Reforma oświaty, a właściwie jej kolejne odsłony, powodują u mnie włączenie wewnętrznej płyty ze – skądinąd - bardzo lubianą przeze mnie piosenką Andrzeja Sikorowskiego, w wykonaniu Maryli Rodowicz, która to piosenka w refrenie miała całkiem zgrabną frazę: „Ale to już było….” Niestety, tyle lat w oświacie sprawia, że fraza ta nie kojarzy mi się dobrze… A dziś – skojarzyła mi się w kontekście „nowej” listy lektur.