Uczniowie w niejednej szkole słyszeli zapewne o globalnej walce ze zmianą klimatu, o bardziej zrównoważony świat. Wielu z nich cechuje być może świadoma postawa w rozwiązywaniu tego światowego problemu. Są tacy, którzy wiedzą, w jaki sposób ograniczać ilość odpadów i oszczędzać wodę. Czy jednak są świadomi, jaki mają wpływ na świat jako użytkownicy energii? Portal ConsumerClassroom zaprasza uczniów gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych do 4. edycji Konkursu Międzyszkolnego.

Dzisiaj wpis z zupełnie innej beczki. Pora na chwilę odłożyć sprawy ciążowe i wizje ponownego macierzyństwa. Obok rosnącego brzucha i cukierkowych bodziaków, śpiochów, wózków i całej reszty niemowlęcych klamotów jest jeszcze drugi świat, w którym problemy wydają się być o wiele większe a moja wszechsiła matki traci moc, bo nie działa już na wszystko. To świat mojej B1, dziesięciolatki, która musiała stawić czoła szarej, szkolnej rzeczywistości. I na tym temacie chciałabym się zatrzymać…

Kultura to coś znaczącego. Kulturalna edukacja jest ważna i powinna mieć wysokie miejsce w szkole. A jaką ma rangę dzisiaj? To ona uwrażliwia i budzi szacunek do człowieka i humanistycznych wartości. Kulturalnego człowieka widać na pierwszy rzut oka. Czy pytanie w tytule jest więc retoryczne?

„Świat to my. Jesteśmy jego częścią i mamy wspólne problemy. Trzeba rozmawiać z dziećmi o innych ludziach, o ich potrzebach. Wtedy ci «obcy» staną się bliscy. Ludzie muszą czuć się za siebie współodpowiedzialni.” – mówi Dominika Kulczyk, prezes Kulczyk Foundation. To właśnie Kulczyk Foundation w warszawskim Centrum Olimpijskim zorganizowała wyjątkowe Forum Eksperckie pod patronatem UNICEF Polska i Rzecznika Praw Dziecka. Wyjątkowe, bo w całości poświęcone empatii.

Szkoła musi się zmieniać nie dlatego, że coś źle zostało zaprojektowane, ale dlatego że zmienia się świat, w którym funkcjonujemy. Obecnie żyjemy na początku trzeciej rewolucji technologicznej i coraz bardziej odczuwamy znaczące rozproszenie i decentralizację, zarówno pozyskiwania energii jak i produkcji. Głębokie zmiany dotyczą także funkcjonowania społeczeństwa. Coraz większe znaczenie ma kapitał ludzki i innowacyjność, a mniejsze surowce i stare, konwencjonalne źródła energii.

Rozumiem minister Annę Zalewską. Zgłosiła się do rządu, który musi odnieść szybkie sukcesy. Zwiększenie autonomii szkół, wsparcie dla nowatorskich rozwiązań, nacisk na upodmiotowienie uczestników edukacji, zmiany w sposobie wyboru dyrektorów, tworzenie czegokolwiek, itp. wymagałyby żmudnej pracy, nie budziłyby wielkich emocji, zatem nie przyciągnęłyby uwagi opinii publicznej. Nowy minister musi zabłysnąć na samym początku, musi wykonać jakiś spektakularny i szybki manewr. Anna Zalewska wybrała likwidację gimnazjów. Wybrała to, co najłatwiejsze.