Sejm i Senat przyjęły ustawę reformującą system emerytalny, która zakłada m.in. przeniesienie 51,5 % oszczędności zgromadzonych w OFE do ZUS. Ustawa czeka teraz na podpis Prezydenta, ale ze wstępnych zapowiedzi wynika, że zostanie uchwalona. Planowane zmiany wywołały lawinę komentarzy i analiz dotyczących ich wpływu na budżet państwa i szeroko rozumiany rynek finansowy w Polsce. Jednak w dyskusji publicznej cały czas zbyt rzadko poruszany jest temat, jak te zmiany wpłyną na przyszłe emerytury Polaków, a także czy jesteśmy gotowi do przejęcia części odpowiedzialności za naszą finansową przyszłość.

Czy gimnazjaliści to „cyfrowi tubylcy”? W jaki sposób szukają informacji w sieci? Z jakich serwisów korzystają najczęściej? Na te i inne pytania dotyczące kompetencji komunikacyjnych nastolatków w wieku 13–16 lat, odpowiada współfinansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego raport z badań realizowanych przez Ośrodek Badań i Analiz Społecznych we współpracy z Instytutem Kultury Miejskiej w Gdańsku. Publikację można przeczytać (i pobrać) na stronie www.dzieci-sieci.pl.

W sieci wszystko wydaje się darmowe. Jednak zazwyczaj to tylko złudzenie. Firmy, które prowadzą działalność w Internecie, nie świadczą usług bezinteresownie. Muszą zarabiać, więc w jakiś sposób ktoś musi za nie zapłacić. Również dzieci powinny zdawać sobie z tego sprawę. I mieć oczy szeroko otwarte. Inaczej mogą niechcący uszczuplić portfel rodziców (lub swoją skarbonkę) albo tanio sprzedać własną prywatność. O jakiej edukacji warto pamiętać, będąc rodzicem małych dzieci?

Przed kilku laty wymyśliłam słowo „testocentryczny”, bo uważałam, że go w naszym edukacyjnym dyskursie brakuje i że dobrze oddaje istotę obecnego systemu edukacyjnego. Znaczy on tyle, że testy stały się nie tylko głównym punktem odniesienia szkolnej edukacji, ale i jej celem.

Uczestnicząc w wielu różnorodnych konferencjach (zarówno naukowych, jak i bardziej komercyjnych), często mam okazję usłyszeć o niszowych badaniach, które – najwyraźniej masowo – wykonywane są w instytutach naukowych, czy na wyższych uczelniach. Mnóstwo z tych badań, czy teorii wydaje się (przynajmniej z praktycznego punktu widzenia) kończyć swój żywot na konferencji, gdzie ujęte zostają w publikacje lub podsumowanie imprezy i nikt więcej w zasadzie do nich już nie dociera.

Zaprezentowany 11 grudnia raport „Nowe media w polskiej szkole“ jest dobrym punktem wyjścia do dyskusji o jakości korzystania z nowych technologii w procesie uczenia (się). Zawiera dużo danych, które mogą pozwolić na ocenę kompetencji cyfrowych uczniów i nauczycieli, ale w wielu miejscach aż prosi się o pogłębienie badania, ponieważ wyniki są niejednoznaczne albo istnieje uzasadnione podejrzenie, że może wcale nie jest tak różowo.