Nauczyciele zastanawiając się nad sposobami motywacji uczniów do uczenia się, pytają przede wszystkim, jak to robić i jak dotrzeć do ucznia? Poradnik „O motywowaniu do uczenia się i pracy nad sobą“, autorstwa Juliana Piotra Sawińskiego, został opracowany z myślą o wspieraniu działań inspirujących, doradczych i innowacyjnych nauczycieli – bo żeby innym doradzać, pomagać i podpowiadać, trzeba samemu to znać i ćwiczyć, być zmotywowanym.

Dzisiaj jest takie szczególne święto, w którym powinniśmy być dumni nie tylko z Polski, ale i Polaków, a zwłaszcza z ich przedsiębiorczości oraz sukcesów. Pomimo czarnowidztwa chętnie uprawianego przez polityków, bałaganu i zamieszania, do którego nieraz przyczyniają się i rządzący, Polacy radzą sobie w swoim kraju całkiem nieźle. Jedynie może co nam słabiej idzie to komunikowanie się ze sobą.

Niemcoznawstwo. Prościutko wyliczę, czego nie oczekuję i czego nie wymagam od moich uczniów. Nie żądam wiedzy ilościowej i faktologii historycznej. Uczniowie z reguły potrafią narysować przybliżoną konturówkę RFN – na niej umieszczają ludzi, przedmioty i zdarzenia tego obszaru. Potrafią to samo robić na osi czasu. To dla mnie element korelujący nauczanie.

W tym roku szkolnym przyszło mi znowu uczyć Marysię. Z Marysią spotkałam się dwa lata temu, gdy w klasie pierwszej uczyłam w jej klasie języka angielskiego. Pamiętam ją jako bystrą, grzeczną dziewczynkę, która każde zadanie podejmowała z wielką ochotą i z wypiekami na twarzy – wymarzony uczeń.

Od pewnego czasu funkcjonuje kolejne - ukute przez socjologów - określenie uczniów uczęszczających obecnie do szkoły. Mówi się o nim pokolenie 3F: fun, friends and feedback (zabawa, przyjaciele i natychmiastowa informacja zwrotna). Czy to jest dla nich najważniejsze?

Kolejny pomysł dla rozwoju edukacji i podniesienia poziomu nauczania w szkołach pasuje tak do rzeczywistości, jak pięść do nosa. W ostatnich miesiącach miałam raczej wątpliwą przyjemność wziąć udział w szkoleniu na SORE, czyli Szkolnego Organizatora Rozwoju Edukacji. Miało być jeszcze PORE, KORE i inne tego typu cudowne skróty (nie)wiele mówiące. Nie widzę głębszego sensu w tej zmianie.