Jestem pedagogiem specjalnym pracującym w Szkole Podstawowej Nr 41 w Szczecinie. Od dwóch lat biorę udział w Szkole z klasą 2.0. Program jest dla mnie miejscem gdzie mogę próbować i uczyć się nowych rzeczy. Każdego roku jego realizacja kończy się Finałem 2.0. Przewodnim tematem tego wydarzenia są projekty edukacyjne zrealizowane w ramach Szkoły z klasą 2.0. Myśląc o Finale zawsze staram się wprowadzić jakiś element, którego w murach mojej szkoły jeszcze nie było. W tym roku wymarzyłem sobie grę szkolną.

Można uznać, że projekt rozpoczął się wraz z pierwszą lekcją języka niemieckiego w gimnazjum. Tam pierwszy raz zetknąłem się z nowatorskim podejściem do nauki języka z wykorzystaniem nowoczesnych technologii. Były one wykorzystywane w różnych formach i celach. Na lekcjach wykorzystywaliśmy prezentacje stworzone w programie PowerPoint. Prowadzone przez nas (tak, przez uczniów!) zajęcia były nagrywane.

Urszula Dudziak, Artur Rojek, Dorota Miśkiewicz to tylko niektórzy ambasadorzy wakacyjnego, ogólnopolskiego projektu edukacyjnego Muzykoteki Szkolnej i Narodowego Instytutu Audiowizualnego MUZOBUS, który odwiedzi miasta w całej Polsce i zaprosi do udziału w nowoczesnych warsztatach z zakresu edukacji muzycznej i twórczej pracy z dźwiękiem.

Rysowanie na lekcjach języka niemieckiego, a właściwie kopiowanie wielkich mistrzów, przekonuje uczniów, że są w stanie odtworzyć obraz, poznawać technikę – naśladować, patrzeć, widzieć, odwzorować – rozwijać się, pokonywać obawy – obawy wynikające przede wszystkim z braku aktywności, braku kreatywności, z poznawania wielkości wg Ferdydurke...

Debata na temat polskiej edukacji budzi wielkie emocje wśród ekspertów, nauczycieli, rodziców, polityków (pisaliśmy wczoraj o zwiększonym zainteresowaniu mediów tym tematem). Spoglądając wstecz na historię reform, niejedna osoba zadaje sobie pytanie, czy przypadkiem nie kręcimy się w koło, nie znając celu, do którego zmierzamy.

Poważne media zaczęły pisać więcej o polskiej szkole i edukacji. To ważny znak. Media masowe w większości przekazów nie przekazują pozytywnych wiadomości, bo to nudne i nie przyciąga uwagi odbiorców. „Bad news is good news“ – złe wiadomości to najlepsza pożywka dla dziennikarzy. Czy z polską szkołą jest już tak źle?