Pamiętam ze szkoły podstawowej, że lekcje poświęcone wierszom nie były moimi ulubionymi. Choć darzyłam moje nauczycielki polskiego sympatią, nie bardzo rozumiałam, o co w tym wszystkim chodzi. Co prawda był to czas, gdy powstawały moje pierwsze samodzielne poetyckie próby. Jednak rozmowa o tym, co autor miał na myśli, zawsze sprawiała mi kłopot. Dziś wiem, że to kwestia myślenia abstrakcyjnego i ograniczonych (jeszcze wtedy) możliwości młodego mózgu. Zależałoby mi jednak, by moi uczniowie nie odczuwali dyskomfortu w związku z omawianiem tekstów lirycznych. Zatem kombinuję…

Jak myśleć i działać innowacyjnie? Jak przekuwać wiedzę w realne i skuteczne rozwiązania? Jak współpracować tak, by najlepiej wykorzystać potencjał zespołu? Tego wszystkiego uczą się uczestnicy programu edukacyjnego Odyseja Umysłu. Podczas Finału Ogólnopolskiego blisko 1500 uczniów i studentów spotkało się, by pokazać efekty swojej kilkumiesięcznej pracy. Najlepsi mogą teraz wyjechać do Stanów Zjednoczonych i reprezentować Polskę na forum międzynarodowym. Jednak sukces odnosi każdy odyseusz – pokonując własne ograniczenia i odkrywając swoje talenty.

Angażowanie uczniów w działania lekcyjne bywa czasami wyzwaniem. Już w czasach przed pandemią zdarzały się zespoły, które niezbyt miały ochotę na współpracę z nauczycielem. Jednak po powrocie ze zdalnego nauczania zjawisko to znacznie się pogłębiło (tak wynika z dobiegających mnie głosów). Jak radzić sobie z apatią? Jak zachęcić do pracy? Sami zobaczcie!

Dylan Wiliam w swojej książce Embedded Formative Assessment zauważa, że informacją zwrotna przekazywana uczniowi, powinna skłaniać ucznia do myślenia, odnosić się do wcześniej ustalonych kryteriów sukcesu i powinno owocować większą pracą dla biorcy niż dawcy. Formułowanie i przekazywanie informacji zwrotnej przez nauczyciela wszystkim uczniom i do każdej z prac, nie jest możliwa, dlatego sięgamy do oceny koleżeńskiej.

Razem w cyfrowym świecie - pod tym hasłem Fundacja Orange zaprasza szkoły z całej Polski do udziału w bezpłatnych programach - MegaMisji i #SuperKoderach. Dzięki tym inicjatywom dzieci i młodzież mogą lepiej poznać i zrozumieć cyfrowy świat. Jest to szczególnie ważne po okresie nauki zdalnej oraz w świetle wydarzeń w Ukrainie i szerzącej się dezinformacji.

Omawianie fragmentów “Pana Tadeusza” we wszystkich kolejnych klasach szkoły podstawowej (od czwartej począwszy) od zawsze wydawało mi się nieco przesadzonym pomysłem. Nie ten język, nie ta wrażliwość na słowo, nie ten etap rozwoju. Cóż jednak zrobić, gdy takie są sztywne wytyczne? Chyba tylko pozostaje nam zadbać, by czas nie poszedł na marne. Jak tego dokonać? Sami zobaczcie.