Cyfrowy świat rozszerza się błyskawicznie, obejmując coraz
więcej zasobów tekstowych. Spada
czytelnictwo książek (59% Polaków przeczytało choć jedną książkę w
2006 r.), coraz częściej czytamy bezpośrednio z Internetu czy z plików załadowanych do komputera. Okazuje
się jednak, że czytanie na ekranie oznacza dla naszego umysłu więcej
stresu niż czytanie książki.
Jakie cechy pomagają wirtualnym nauczycielom odnieść sukces w e-kształceniu? Zdaniem Billa Phillipsa z Uniwersytetu Centralnej Florydy są to jasność i przejrzystość, kreatywność oraz współczucie. Dyskusja na temat jakości nauczania online była jednym z ważniejszych wątków listopadowej XIV Międzynarodowej Konferencji Edukacji Online w Orlando (Floryda).
Pomysły i metody nauczania, które sprawdzają się w jednym kraju, mogą okazać się skuteczne także w innych państwach. W zglobalizowanym świecie, nie tylko ludzie, ale i kraje muszą uczyć się od siebie. Dzięki portalowi z Singapuru cybershala.com, wykorzystującemu popularność e-learningu, zdolności matematyczne rozwijają dzieci na całym świecie.
Rośnie popularność kursów e-learningowych. W amerykańskim stanie Louisiana dwa Community College poszły o krok dalej – od początku przyszłego roku w ich ofercie znajdą się zajęcia prowadzone za pomocą telefonów komórkowych. Narazie w pilotażowej wersji programu weźmie udział około tysiąca słuchaczy z 10 różnych stanowych szkół.
Same komputery i e-kontent nie będą w stanie zastąpić nauczyciela i przekazać uczniom wiedzę i umiejętności potrzebne w życiu. Potrzeba również aktywnej i kreatywnej społeczności osób uczących się – uczniów, ale także i nauczycieli – i dopiero wówczas można będzie mówić o tworzeniu się, między innymi dzięki e-learningowi, społeczeństwa opartego na wiedzy.
W 1990 roku Peter M. Senge opublikował książkę „Piąta dyscyplina: Teoria i praktyka organizacji uczących się”. Według niego, w nieprzewidywalnym współczesnym świecie przetrwają tylko te organizacje, które będą uczyć się szybciej niż ich konkurencja. Teorie Senge doskonale pasują do obszaru edukacji z wykorzystaniem Internetu.
Społecznościowe uczenie się jest coraz ważniejszym trendem w nauce i stanowi poważne wyzwanie dla dotychczasowych modeli kształcenia. Rozwój tej metody nie byłby możliwy bez nowych technologii edukacyjnych, wyszukiwarek, a także przekazu audiowizualnego, dzięki któremu utrzymujemy kontakt z innymi członkami społeczności.
Cyfrowy świat rozszerza się błyskawicznie, obejmując coraz
więcej zasobów tekstowych. Spada
czytelnictwo książek (59% Polaków przeczytało choć jedną książkę w
2006 r.), coraz częściej czytamy bezpośrednio z Internetu czy z plików załadowanych do komputera. Okazuje
się jednak, że czytanie na ekranie oznacza dla naszego umysłu więcej
stresu niż czytanie książki.
Pomysły i metody nauczania, które sprawdzają się w jednym kraju, mogą okazać się skuteczne także w innych państwach. W zglobalizowanym świecie, nie tylko ludzie, ale i kraje muszą uczyć się od siebie. Dzięki portalowi z Singapuru 
Rośnie popularność kursów e-learningowych. W amerykańskim stanie Louisiana dwa Community College poszły o krok dalej – od początku przyszłego roku w ich ofercie znajdą się zajęcia prowadzone za pomocą telefonów komórkowych. Narazie w pilotażowej wersji programu weźmie udział około tysiąca słuchaczy z 10 różnych stanowych szkół. 
Same komputery i e-kontent nie będą w stanie zastąpić nauczyciela i przekazać uczniom wiedzę i umiejętności potrzebne w życiu. Potrzeba również aktywnej i kreatywnej społeczności osób uczących się – uczniów, ale także i nauczycieli – i dopiero wówczas można będzie mówić o tworzeniu się, między innymi dzięki e-learningowi, społeczeństwa opartego na wiedzy.
W 1990 roku 
Społecznościowe uczenie się jest coraz ważniejszym trendem w nauce i stanowi poważne wyzwanie dla dotychczasowych modeli kształcenia. Rozwój tej metody nie byłby możliwy bez nowych technologii edukacyjnych, wyszukiwarek, a także przekazu audiowizualnego, dzięki któremu utrzymujemy kontakt z innymi członkami społeczności.
