Uczniowie w polskich szkołach ponadpodstawowych są przeciążeni codziennymi obowiązkami szkolnymi. Poza nauką nie mają czasu na dodatkowe zajęcia, rozwijanie zainteresowań lub życie towarzyskie. Potwierdzają to szkolne statystyki i opinie uczniów.

Od początku pandemii finanse gospodarstw domowych poddawane są ciągłej próbie. Wiele osób doświadczyło znacznego spadku dochodów, wzrosło zadłużenie, koszty, pojawiły się trudności finansowe... Słyszymy codziennie apele w mediach, aby dbać o zdrowie i szczepić się przeciwko wirusom. Na choroby naszych domowych finansów nie ma szczepionek uodparniających na różne perturbacje, ale możemy dbać o swoje zdrowie finansowe, choćby poprzez zmianę codziennych nawyków.

Jaka jest tajemnica prawdziwego uczenia? Kiedy udaje nam się naprawdę czegoś nauczyć, a kiedy uczymy się na pamięć, szybko, niedbale, za chwilę zapominając dlaczego w ogóle mieliśmy się tego nauczyć? Co sprawia, że chcemy się czegoś nauczyć i pamiętamy nauczone treści na długo, będąc w pełni świadomym czego i po co się uczyliśmy? Na te i inne niezwykle ważne – żeby nie powiedzieć najważniejsze – pytania dotyczące istoty głębokiego uczenia się znajdziecie Państwo odpowiedź w tej książce. Wg mnie pozycja obowiązkowa dla każdego nauczyciela, i nie tylko…

Tworzenie to nie tylko kreatywne, nieszablonowe myślenie, generowanie nowych i wartościowych idei, ale również umiejętność przekładania wyników tego myślenia na konkretne produkty, uczenie się w działaniu. Tworzenie wymaga metod i przestrzeni, które pozwolą/zapewnią uczniowi swobodę i przekraczanie granic, eksperymentowanie i testowanie nowych rozwiązań. Umiejętność tę można rozwijać dając uczniom zadania, które wymagają niestandardowego podejścia i zachęcają do wychodzenia poza proste ramy myślowe.

Ogromnie ucieszyłam się, gdy znalazłam artykuł demaskujący nauczanie hybrydowe. Nie mogłam uwierzyć, że do tej pory w literaturze edukacyjnej nie zajęto się tym tematem. Na początku pandemii czytałam artykuły na temat tego, jak można zorganizować nauczanie hybrydowe, brzmiało jak bajka: kamery, głośniki, sprzęt, podzielność uwagi itp., dla mnie niemożliwe do wykonania. Szczególnie było to bliskie science fiction, gdy dochodziły do mnie wiadomości o rwaniu połączeń, o braku kamer i głośników, o uczniach bez dostępu do komputera i internetowych połączeń. Dodatkowo byłam przekonana, że podział uwagi nauczyciela pomiędzy uczniami w obecnymi w klasie szkolnej i tymi, którzy łączą się przez komputer, jest po prostu niemożliwa. Szczególnie w świetle badań nad wielozadaniowością ludzi.

Ustawa zwana Lex Czarnek, oddająca całą władzę w systemie oświaty w ręce ministra i podporządkowanych mu kuratorów, została już przegłosowana w Sejmie. Nie będę powtarzał w tym miejscu argumentów, dlaczego uważam ją za szkodliwą. Pisałem o tym choćby tutaj; podobną opinię wyraża też wielu innych ludzi zajmujących się edukacją. Dodam tylko, że z mojej perspektywy – dyrektora szkoły, którego wyobraźnię wspomaga doświadczenie ponad 30. lat pełnienia tej funkcji – doskonale widać jej niszczący potencjał. Dlatego właśnie 4 stycznia, kiedy ważyły się losy projektu, zabrałem głos podczas protestu przed budynkiem parlamentu.