W dokumentach nowej podstawy programowej odnajdujemy następujący
zapis: „ponieważ środki społecznego przekazu odgrywają we współczesnym
świecie coraz większą rolę, każdy nauczyciel powinien poświęcić dużo
uwagi wychowaniu swoich uczniów do ich właściwego odbioru i
wykorzystania, czyli edukacji medialnej”. Czy każdy z nauczycieli ma dbać o
edukację medialną?
Umiejętność rozumienia mediów i ich wykorzystywania na co dzień można
zaliczyć do najważniejszych kompetencji potrzebnych młodym ludziom w
rzeczywistości medialnej XXI wieku. Wobec niedoboru edukacji medialnej
w polskich szkołach, warto więc wspierać uczniów, którzy prowadzą
szkolne media. Stąd pomysł na konkurs Qmam Redakcję.
Każdy troskliwy rodzic wierzy, że jego dziecko jest wyjątkowe:
wrażliwe, zdolne, inteligentne. Każdy rodzic ma rację. Małe dzieci,
wykazują wielkie zainteresowanie światem, szybko nabywają nowe
umiejętności, wierzą, że potrafią się nauczyć i mają odwagę
eksperymentowania. Dzieci są idealnymi kandydatami na naukowców, badaczy,
konstruktorów, twórców.
Od wielu lat straszy się kryzysem czytelnictwa. Książki
drożeją, w bibliotekach brakuje pieniędzy na nowości, ludzie
nie chcą czytać. Wtórny analfabetyzm staje się poważnym problemem
kultury euroatlantyckiej. Niektórzy obwiniają za to media
audiowizualne, do których odbioru piśmienność potrzebna
nie jest. Czy książka drukowana przetrwa próbę czasu?
Jak przybliżyć naukę zwykłym ludziom? Jak zainteresować ich edukacją i
zdobywaniem praktycznej wiedzy, która mogą wykorzystać w życiu? Kluczem
do świadomości społecznej są i jeszcze długo będą media. Jeśli chcemy
skutecznie promować naukę i edukację, trzeba angażować dziennikarzy,
zwłaszcza młodych, w rozmaite projekty propagujące naukę.
Edukacja medialna i wychowanie fizyczne? Połączenie egzotyczne. Ale skoro MEN proponował
mariaż wychowania do mediów i plastyki, co nie było wcale bezsensownym
pomysłem, dlaczego nie szukać innych kierunków łączenia mediów i zajęć
szkolnych. Zwłaszcza, że co do wychowania fizycznego są pewne przesłanki za, a to dzięki powszechnie dostępnym urządzeniom GPS.
Czasem czujemy się rozdrażnieni sloganami i rajskimi wizjami lepszego
życia. Reklama mami składając obietnice niczym złota rybka: kup mnie
proszę, a spełnią się twoje najskrytsze marzenia. To nie tylko informacja o
produkcie, ale skrzętnie skrywane polecenie, które ma dogłębnie
poruszyć naszą emocjonalnością. Żebyśmy tylko otworzyli portfel i
dokonali zakupu.
W dokumentach nowej podstawy programowej odnajdujemy następujący
zapis: „ponieważ środki społecznego przekazu odgrywają we współczesnym
świecie coraz większą rolę, każdy nauczyciel powinien poświęcić dużo
uwagi wychowaniu swoich uczniów do ich właściwego odbioru i
wykorzystania, czyli edukacji medialnej”. Czy każdy z nauczycieli ma dbać o
edukację medialną?
Umiejętność rozumienia mediów i ich wykorzystywania na co dzień można
zaliczyć do najważniejszych kompetencji potrzebnych młodym ludziom w
rzeczywistości medialnej XXI wieku. Wobec niedoboru edukacji medialnej
w polskich szkołach, warto więc wspierać uczniów, którzy prowadzą
szkolne media. Stąd pomysł na konkurs Qmam Redakcję.
Każdy troskliwy rodzic wierzy, że jego dziecko jest wyjątkowe:
wrażliwe, zdolne, inteligentne. Każdy rodzic ma rację. Małe dzieci,
wykazują wielkie zainteresowanie światem, szybko nabywają nowe
umiejętności, wierzą, że potrafią się nauczyć i mają odwagę
eksperymentowania. Dzieci są idealnymi kandydatami na naukowców, badaczy,
konstruktorów, twórców.
Od wielu lat straszy się kryzysem czytelnictwa. Książki
drożeją, w bibliotekach brakuje pieniędzy na nowości, ludzie
nie chcą czytać. Wtórny analfabetyzm staje się poważnym problemem
kultury euroatlantyckiej. Niektórzy obwiniają za to media
audiowizualne, do których odbioru piśmienność potrzebna
nie jest. Czy książka drukowana przetrwa próbę czasu?
Jak przybliżyć naukę zwykłym ludziom? Jak zainteresować ich edukacją i
zdobywaniem praktycznej wiedzy, która mogą wykorzystać w życiu? Kluczem
do świadomości społecznej są i jeszcze długo będą media. Jeśli chcemy
skutecznie promować naukę i edukację, trzeba angażować dziennikarzy,
zwłaszcza młodych, w rozmaite projekty propagujące naukę.
Edukacja medialna i wychowanie fizyczne? Połączenie egzotyczne. Ale skoro MEN proponował
mariaż wychowania do mediów i plastyki, co nie było wcale bezsensownym
pomysłem, dlaczego nie szukać innych kierunków łączenia mediów i zajęć
szkolnych. Zwłaszcza, że co do wychowania fizycznego są pewne przesłanki za, a to dzięki powszechnie dostępnym urządzeniom GPS.
Czasem czujemy się rozdrażnieni sloganami i rajskimi wizjami lepszego
życia. Reklama mami składając obietnice niczym złota rybka: kup mnie
proszę, a spełnią się twoje najskrytsze marzenia. To nie tylko informacja o
produkcie, ale skrzętnie skrywane polecenie, które ma dogłębnie
poruszyć naszą emocjonalnością. Żebyśmy tylko otworzyli portfel i
dokonali zakupu.
