Wiemy, że jakość kształcenia studentów - nauczycieli decyduje o poziomie
edukacji. Czy jest to jednak fakt, który dociera do oświatowych
decydentów? Czy wprowadzając w oświacie kolejne zmiany i modyfikacje nie
można czerpać z dobrych (najlepszych) wzorów postępowania i doświadczeń
innych krajów Europy? Oto kilka skromnych refleksji.
Jaka edukacja dla przyszłości? O przyszłości nic pewnego powiedzieć się
nie da. Przy wszelkim prognozowaniu trzeba się liczyć z nieoczekiwanymi,
nieprzewidywalnymi okolicznościami. Prognozy – a już w szczególności
dotyczące edukacji w długoterminowej perspektywie – niejako z definicji
skazane są na niepewność rezultatów.
O edukacji mówi się dziś – bez wątpienia słusznie – że powinna trwać przez całe życie. O edukacji szkolnej natomiast – że traci znaczenie na rzecz innych form kształcenia i kształcenia się, co oczywiście też wydaje się prawdą. Trzeba jednak zauważyć, że edukacja szkolna trwa u nas długo, jest powszechna, obowiązkowa i obejmuje okres w rozwoju, w którym mózg jest najchłonniejszy.
Czy przy obecnych regułach gry polska szkoła może dobrze wypełniać swoją misję?
Jaki charakter szkoły one kształtują? Jaki rodzaj dyrektora,
nauczyciela i ucznia promują? Odczuwam pewną satysfakcję, podejmując
tytułowy temat, bo są w nim same proste pytania. A na proste pytania
można udzielać wyłącznie prostych odpowiedzi...
Fizyka to przedmiot wywołujący wśród uczniów zainteresowanie, ale
jednocześnie uznawany przez nich za trudny. Właśnie dlatego młodzież tak
niechętnie chce zdawać fizykę na maturze. Spośród 366 623 maturzystów w
r. szk. 2009/2010 tylko 28 452 (7,7%) zdawało maturę z fizyki
(CKE. Raport Matura 2010). Realizatorzy projektu „Fizyka jest ciekawa”
chcą to zmienić.
Reformatorom chyba brakuje odwagi, gdyż pozostawiają nienaruszony filar
dziewiętnastowiecznego modelu herbartowskiego system klasowo-lekcyjny i
tradycyjne przedmioty nauczania. W dalszym ciągu szkoła ma być miejscem
przekazywania i egzekwowania pamięciowego opanowania gotowej wiedzy,
której zakres ustalają władze i nauczyciele.
W wielu zawodach od lat funkcjonują zbiory zasad postępowania, którymi powinni kierować się ich wykonawcy. Kodeksy etyczne mają lekarze, prawnicy, dziennikarze. Nie obowiązuje obecnie w Polsce kodeksetyczny nauczyciela. Niektóre szkoły opracowują go jednak z własnej woli. Dlatego można polemizować z tezami artykułu O miernym kodeksie etyki nauczycieli.
Wiemy, że jakość kształcenia studentów - nauczycieli decyduje o poziomie
edukacji. Czy jest to jednak fakt, który dociera do oświatowych
decydentów? Czy wprowadzając w oświacie kolejne zmiany i modyfikacje nie
można czerpać z dobrych (najlepszych) wzorów postępowania i doświadczeń
innych krajów Europy? Oto kilka skromnych refleksji.
Jaka edukacja dla przyszłości? O przyszłości nic pewnego powiedzieć się
nie da. Przy wszelkim prognozowaniu trzeba się liczyć z nieoczekiwanymi,
nieprzewidywalnymi okolicznościami. Prognozy – a już w szczególności
dotyczące edukacji w długoterminowej perspektywie – niejako z definicji
skazane są na niepewność rezultatów.
O edukacji mówi się dziś – bez wątpienia słusznie – że powinna trwać przez całe życie. O edukacji szkolnej natomiast – że traci znaczenie na rzecz innych form kształcenia i kształcenia się, co oczywiście też wydaje się prawdą. Trzeba jednak zauważyć, że edukacja szkolna trwa u nas długo, jest powszechna, obowiązkowa i obejmuje okres w rozwoju, w którym mózg jest najchłonniejszy. 
Czy przy obecnych regułach gry polska szkoła może dobrze wypełniać swoją misję?
Jaki charakter szkoły one kształtują? Jaki rodzaj dyrektora,
nauczyciela i ucznia promują? Odczuwam pewną satysfakcję, podejmując
tytułowy temat, bo są w nim same proste pytania. A na proste pytania
można udzielać wyłącznie prostych odpowiedzi...
Fizyka to przedmiot wywołujący wśród uczniów zainteresowanie, ale
jednocześnie uznawany przez nich za trudny. Właśnie dlatego młodzież tak
niechętnie chce zdawać fizykę na maturze. Spośród 366 623 maturzystów w
r. szk. 2009/2010 tylko 28 452 (7,7%) zdawało maturę z fizyki
(CKE. Raport Matura 2010). Realizatorzy projektu „Fizyka jest ciekawa”
chcą to zmienić.
Reformatorom chyba brakuje odwagi, gdyż pozostawiają nienaruszony filar
dziewiętnastowiecznego modelu herbartowskiego system klasowo-lekcyjny i
tradycyjne przedmioty nauczania. W dalszym ciągu szkoła ma być miejscem
przekazywania i egzekwowania pamięciowego opanowania gotowej wiedzy,
której zakres ustalają władze i nauczyciele.
W wielu zawodach od lat funkcjonują zbiory zasad postępowania, którymi powinni kierować się ich wykonawcy. Kodeksy etyczne mają lekarze, prawnicy, dziennikarze. Nie obowiązuje obecnie w Polsce kodeksetyczny nauczyciela. Niektóre szkoły opracowują go jednak z własnej woli. Dlatego można polemizować z tezami artykułu 
