Czym jest szczęście? Odpowiedzi na postawione w ten sposób pytanie ludzkość poszukuje od dawna. Nad zagadnieniem tym pochylili się (i pochylają nadal) zarówno wielcy myśliciele, jak i naukowcy. Jak się jednak okazuje, choć powszechnie pożądane (wszak każdy marzy, żeby - jak onegdaj pięknie śpiewała Anna Jantar - „szczęśliwym być…”), szczęście jest jednym z najtrudniejszych do zdefiniowania pojęć. W codziennym życiu spotykamy się z różnym rozumieniem tego, dla wielu nieuchwytnego i trudno osiągalnego, stanu. Każdy człowiek może mieć bowiem własną, wynikającą z jego prywatnych marzeń, doświadczeń życiowych i przeżyć, a także z charakteru i osobowości, definicję szczęścia.

O rozwijaniu krytycznego myślenia u uczniów i uczennic mówi się zwykle w kontekście analizowania odbieranych informacji. A przecież można to robić także poprzez tworzenie, np. prowadzenie badań. Zwłaszcza, że świat nauki opiera się badaniach naukowych - w 2022 r. w Polsce zatrudnionych było 72 556 badaczy (ekwiwalent pełnego czasu pracy)[1]. Ciągle ukazują się różnorodne raporty (nie tylko z instytucji stricte badawczych, ale także przygotowywane na zlecenie organizacji pozarządowych i firm). Warto więc pokazywać uczniom i uczennicom, że nie ma co rzucać opiniami bez sprawdzenia, jaka jest rzeczywistość.

Co uczniowie mogą robić w domu, kiedy mają czas dla siebie? Niemal wszystko. Począwszy od użycia najzwyklejszej plasteliny czy modeliny, kończąc na większych rzeźbach czy nawet… odlewach! Terapia przy pomocy sztuki jest nieoceniona, niezależnie od wieku. Wymaga dużego skupienia, cierpliwości, pozwala nie tylko odpocząć psychicznie, ale także wyciszyć się i skoncentrować myśli na konkretnym działaniu.

Cyfryzacja i rozwój technologii umożliwiają uruchamianie kolejnych inicjatyw edukacji nieformalnej, które pomagają młodym i dorosłym rozwijać i uzupełniać swoje umiejętności. Oferta ta powiększa się z roku na rok. Do takich sieci edukacyjnych należą także Kindloteki - bogato wyposażone przestrzenie edukacyjne, w których dzieci i młodzież mogą czytać, majsterkować, programować. Od 2019 r. powstało ich w całej Polsce już ponad 90. Powstają w instytucjach takich jak szkoły, biblioteki, centra kultury i nauki.

Wartości, działania i przemyślenia związane z dbałością o dobrostan całej społeczności szkolnej – uczniów, nauczycieli, rodziców i osób, z którymi na co dzień współpracujemy, są dla nas ważne każdego dnia. W codziennej rzeczywistości szkolnej, przy wielu zadaniach, które stają przed dyrektorem i nauczycielami, zdarza się, że umyka to, co istotne. Zbyt mało czasu poświęca się na uważniejsze pochylenie się nad zagadnieniami i działaniami mającymi niezaprzeczalny wpływ na nasze samopoczucie, sposób postrzegania świata i ludzi oraz widzenie swojego miejsca w tym świecie.

Dużo mówi się o tym, że nauczyciele nie powinni korzystać z podręczników, tylko sami tworzyć programy nauczania. Znam wielu nauczycieli, którzy naprawdę porzucili podręczniki, również tych, co mówią, że nie korzystają, a w rzeczywistości korzystają i tych, którzy uważają, że po to są podręczniki, aby z nich korzystać. Sytuacja jest skomplikowana, gdyż rodzice często domagają się podręczników, a z kolei inni narzekają, że muszą je kupować, a potem one nie są w pełni wykorzystane.