Jak myśleć i działać innowacyjnie? Jak przekuwać wiedzę w realne i skuteczne rozwiązania? Jak współpracować tak, by najlepiej wykorzystać potencjał zespołu? Tego wszystkiego uczą się uczestnicy programu edukacyjnego Odyseja Umysłu. Podczas Finału Ogólnopolskiego blisko 1500 uczniów i studentów spotkało się, by pokazać efekty swojej kilkumiesięcznej pracy. Najlepsi mogą teraz wyjechać do Stanów Zjednoczonych i reprezentować Polskę na forum międzynarodowym. Jednak sukces odnosi każdy odyseusz – pokonując własne ograniczenia i odkrywając swoje talenty.

Nowoczesne technologie oferują szkołom wiele ciekawych rozwiązań, które warto wykorzystać w edukacji. Jednym z ostatnich moich odkryć jest długopis 3D. Narzędzie to łatwo przenieść z klasy do klasy, można nim pisać na papierze, można malować na folii i w powietrzu. Zaledwie w kilka minut uczeń stworzy pozwala stworzyć obiekt 3D. Jak zatem wykorzystać to narzędzie w klasie?

Tworzenie książki na podany przez nauczyciela temat, np. w oparciu o konkretne materiały, to świetna opcja zarówno na zdobycie, jak i utrwalenie nowej wiedzy. Można też zachęcić uczniów do tworzenia książek o ich zainteresowaniach, a także przedstawić samodzielnie utworzoną książkę jako efekt pracy projektowej. Sposobów wykorzystania jest dużo, aplikacji również. Dzisiaj polecam WriteReader, gdyż to bardzo prosta i bogata w zasoby strona, z której mogą korzystać nawet uczniowie z klas 1-3.

Angażowanie uczniów w działania lekcyjne bywa czasami wyzwaniem. Już w czasach przed pandemią zdarzały się zespoły, które niezbyt miały ochotę na współpracę z nauczycielem. Jednak po powrocie ze zdalnego nauczania zjawisko to znacznie się pogłębiło (tak wynika z dobiegających mnie głosów). Jak radzić sobie z apatią? Jak zachęcić do pracy? Sami zobaczcie!

Enigmatyczny tytuł niniejszego artykułu zaczerpnąłem z Ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw, uchwalonej przez Sejm w dniu 7 kwietnia br. Prawniczo-bełkotliwy zapis kryje w sobie bodaj najważniejszą zmianę, jaką w ostatnim czasie wprowadzono w polskim systemie oświaty. I - uwaga - moim zdaniem jest to zmiana na lepsze! Fakt, że na podobnej zasadzie, jak z kozą rabina, którą mądry rebe kazał dokwaterować do koszmarnie zatłoczonego mieszkania, a później wyprowadzić, powodując tym poczucie, że zrobiło się zdecydowanie luźniej. Tym niemniej, w gęstych oparach absurdu spowijającego za sprawą reformy Zalewskiej polską szkołę, czuć niewielki powiew świeżego powietrza. A rzecz dotyczy egzaminu ósmoklasisty.

Dylan Wiliam w swojej książce Embedded Formative Assessment zauważa, że informacją zwrotna przekazywana uczniowi, powinna skłaniać ucznia do myślenia, odnosić się do wcześniej ustalonych kryteriów sukcesu i powinno owocować większą pracą dla biorcy niż dawcy. Formułowanie i przekazywanie informacji zwrotnej przez nauczyciela wszystkim uczniom i do każdej z prac, nie jest możliwa, dlatego sięgamy do oceny koleżeńskiej.