Otwarte Zasoby Edukacyjne (OZE) to publikacje edukacyjne objęte prawną i techniczną swobodą dostępu. Korzystanie z nich jest możliwe na podstawie wolnych licencji (Creative Commons – „Uznanie autorstwa”), co oznacza, że OZE można się dzielić czy kopiować je, odpowiednio zaznaczając, kto był ich pierwotnym autorem.

Skąd się bierze dobrobyt? Czy Polska to zielona wyspa czy Atlantyda? Jak trwale przywrócić wzrost gospodarczy w strefie euro? Czy uwolnienie zawodów regulowanych to szansa czy zagrożenie? – to wybrane tematy lekcji, jakie poprowadzą nauczyciele w polskich szkołach w nadchodzącym roku szkolnym 2013/2014 w oparciu o nowe scenariusze, przygotowane przez trenerów edukacji ekonomicznej we współpracy z ekonomistami Forum Obywatelskiego Rozwoju. Scenariusze powstały na bazie komiksów i animacji, które zwyciężyły w IV edycji konkursu zorganizowanego przez FOR i Bank Zachodni WBK. Honorowy Patronat nad projektem objęła Minister Edukacji Narodowej.

Lato sprzyja wyprawom do lasu, na łąkę i bliższemu kontaktowi z naturą. To, co mijamy obok siebie w codziennym zagonieniu, w wakacje możemy dostrzec niemal przez lupę. Warto się zatrzymać i zachwycić. Polska przyroda może przyprawić o motyle w brzuchu, widoki cichej tafli jeziora, mgła nad górami, czy błękit morza koi i pozwala naładować akumulatory na kolejny rok szkolny.

Powtarza się to od wielu lat. Z końcem roku wydaje się, że następny nie może przynieść wiele nowego. Ta sama podstawa programowa, ten sam pokój nauczycielski, to sama klasa. Kiedy jednak przychodzi analizować podstawę programową po doświadczeniach kończącego się roku, najnowszą glottodydaktykę (bo więcej czasu na refleksję), media (ot, chociażby możliwości nowych edytorów), a przede wszystkim poszczególne klasy, grupy i indywidualnie uczniów i uczennice, których poznawałem przez rok, to okazuje się, że od 1 września będę miał do czynienia z zupełnie świeżym krajobrazem oświatowym, z inną przestrzenią uczenia się. To chyba uzależnia i trzyma w zawodzie. Jest tez nadzieja, że popełnię mniej błędów…

Wszyscy jesteśmy za poprawą jakości szkoły - w ogóle i w różnych aspektach i przejawach jej działalności i ten truizm jest wbrew pozorom ważnym punktem wspólnym. Różnić się zaczynamy, gdy trzeba wskazać co uważamy za wskaźnik tej wyższej jakości, a różnimy się jeszcze bardziej, gdy przychodzi nam wskazać możliwe drogi do jej osiągania.

Współczesne młode pokolenie to tzw. cyfrowi tubylcy, pokolenie sieci, sieciaki, pokolenie Googla. Spektrum nazw jest tu bardzo bogate, a każda z nich wskazuje na głębokie zanurzenie przedstawicieli tego pokolenia w medialnym świecie.