Ciekawa lekcja to taka, kiedy uczniowie wychodząc z sali nadal komentują to, co się wydarzyło. Często eksperci edukacyjni pracują i tworzą różne metody pracy na lekcjach. Myślę, że nie ma idealnych metod, bo najlepszą metodą to jestem ja jako nauczyciel! Tworzę lekcję, która jest i musi być wypadkową wielu zdolności i osobistych predyspozycji. Ktoś kto nie ma talentu do improwizowania, dobrej lekcji nie zrobi, gdyż uczniom trzeba coś pokazać, zainspirować ich, a podanie samej instrukcji tego nie uczyni.

Zapraszamy nauczycieli do udziału w ogólnopolskim konkursie na stworzenie najlepszego kursu e-learningowego dla szkół ponadgimnazjalnych z zakresu Historii i społeczeństwa lub Przyrody. Konkurs DL-a Nauczycieli ogłoszony jest w ramach projektu Kształcenie Pełne Wyobraźni realizowanego przez Wyższą Szkołę Europejską im. ks. Józefa Tischnera z Krakowa oraz Katolickie Centrum Edukacji Młodzieży KANA z Gliwic.

Kiedy przed laty poznałem model pracy metodą WebQuest, intuicyjnie czułem, że to idealne narzędzie pozwalające uczniom samodzielnie pracować, uczyć się i tworzyć nowe idee, pomysły i innowacyjne rozwiązania. Uwierzyłem, że wykorzystam nie tylko naturalną umiejętność uczniów w posługiwaniu się nowymi technologiami, ale też ich kreatywność i pracę w sieci. To było jak zaczarowanie.

W mojej pracy nauczycielskiej istotne jest wdrażanie i weryfikowanie postulatów nauk społecznych, spośród których wyróżnić chciałbym psychologię, pedagogikę, socjologię oraz kulturoznawstwo we wszystkich ich odmianach dawnych i nam współczesnych. Dyscypliny te obecnie akcentują wagę uczenia się także poza ścianami klasy i murami szkoły. Podkreślają prymat uczenia się nad nauczaniem, ważność wielorakości bodźców oddziałujących na uczniów i uczennice, dobór treści w procesie edukacyjnym, urozmaicanie procesu uczenia się oraz konieczność refleksji po fazie akcji.

Finał polskiej edycji konkursu Sanoma Learning Lab wygrały projekty „Team!Up” i „Mobility Champ”, które powalczą o nagrodę główną podczas międzynarodowego finału w Amsterdamie. Pierwszy z nich może pomóc nauczycielom wczesnoszkolnym w prowadzeniu ciekawych zajęć, drugi – pomoże studentom wyjeżdżającym na stypendia zagraniczne w treningu umiejętności miękkich i międzykulturowych. Jeśli uda im się pokonać konkurencyjne projekty, innowacyjny produkt z Polski może znaleźć się na szkolnych ławkach na całym świecie.

Słysząc obco brzmiącą nazwę metody Webquest można się skrzywić, że ktoś używa obcego wyrazu zamiast poszukać polskiego odpowiednika, albo uznać, że to próba przeszczepienia na polski grunt obcych wzorców. W przypadku Webquestu byłby to duży błąd. Jest w wielu krajach rozpoznawalny pod tą nazwą, a w warunkach polskich jest dziś bardzo użyteczny. Co zaskakujące – wprawdzie zaprojektowano go dla uczniów, ale w praktyce znakomicie stymuluje rozwój zawodowy i indywidualny nauczycieli. Warto zatem poznać go i zastosować (najlepiej jak najszybciej).