Nauczycielem człowiek staje się przez całe życie, nie można powiedzieć – „już umiem nauczać”. Jasne, że doświadczenie pomaga. Ale każdy z nauczycieli może opowiedzieć, jak zmienia i zmieniał się jego warsztat pracy. Doświadczenie samo nie przychodzi. Potrzebna jest refleksja i chęć odkrywania, próbowania i zmiany. Można i trzeba zastanawiać się nad swoimi dotychczasowymi osiągnięciami (i porażkami), aby wiedzieć, co zmienić i udoskonalić.

Wiele jest opinii na temat zasadności robienia klasówek. Niektórzy muszą (zarządzenie odgórne), a nie chcą ich robić. Niektórzy nie muszą, a chcą; niektórzy muszą i chcą, a niektórzy nie muszą i nie chcą. Jeśli potraktujemy klasówkę jako formę pracy, może stać się nie tylko sprawdzianem umiejętności, ale także autodiagnozą ucznia, diagnozą dla nauczyciela, sposobem na podniesienie poziomu wiedzy i kształtowanie kompetencji miękkich oraz rozgrywką i rozrywką edukacyjną.

„Nie jestem dobry w matematyce, nie chcę się nią zajmować”. Takie słowa z ust uczniów słyszą często nauczyciele. Czy możemy to zmienić?

Zajęcia muzyczne w edukacji wczesnoszkolnej mają ogromną moc. Uczeń po każdych lekcjach odnosi swój mały sukces. Śpiewa piosenki, gra usłyszany rytm, rozpoznaje brzmienie instrumentów smyczkowych i je nazywa. Czy, aby przeprowadzić aktywne i ciekawe zajęcia muzyczne, trzeba być muzykiem? Nie!

Przyjęło się myśleć w szkole, że sprawdzian, to – sprawdzenie wiedzy zdobytej indywidualnie przez ucznia. Czy sprawdzian może mieć pozytywny wpływ na uczenie się? W tym wpisie poruszę zalety dobrze zaplanowanego sprawdzianu.

Uczniowie w szkole też uczą się, jak się uczyć. Nauczyciele mogą im w tym pomóc. W tym wpisie zajmę się czterem obszarami związanymi z uczeniem się: organizacją, strategiami, rolą notatek i szukaniem indywidualnego sposobu uczenia się.