Wyjściówki to świetny sposób na podsumowanie lekcji, refleksję ucznia na temat tego, czego się nauczył i pozyskanie przez nauczyciela informacji – jak przebiega proces nauczania. Metoda ta polega na poproszeniu uczniów o odpowiedź na pytanie i zapisanie jej na karteczce, którą uczniowie oddają nauczycielowi pod koniec lekcji.

Lubię analizować zachowanie bohaterów literackich. Zależy mi jednak nie tyle na koncentrowaniu się, kiedy i co zrobiła dana osoba, ile na tym, by poznać jak najlepiej motywację do podejmowania określonych kroków. Już jakiś czas temu opracowałam własną metodę “wgryzania się” w postać. Moi zdaniem sprawdza się doskonale. A najważniejsze jest to, że można ją wykorzystać w bardzo wielu, niekoniecznie polonistycznych, sytuacjach.

Wejście w nowy rok szkolny to dla większości rodziców i uczniów mieszanka niepokoju i podekscytowania. Dodatkowe obowiązki, poranne pobudki, pośpiech i towarzyszący im stres. Weronika Chmielewska, certyfikowana nauczycielka uważności oraz współzałożycielka i prezeska Fundacji EduMind Uważność w Edukacji, mówi o roli włączenia praktyk uważności do codziennego życia i zwraca uwagę na największe zagrożenia spowodowane stresem w rodzinie.

Ten wpis będzie o zwyczajach/rutynach, które warto wprowadzić do swego nauczycielskiego życia. Są one pomocą w samoregulacji. Przedstawiam dziesięć propozycji do rozważenia.

Szkoła wymaga od uczniów, aby się uczyli, a nauczyciele przekazują im, czego mają się nauczyć. To się nie zmienia od dawien dawna. Ale z drugiej strony nie starcza w szkołach czasu, aby rozmawiać o jednej z najważniejszych kompetencji kluczowych, a może i o najważniejszej – uczeniu się uczenia (ang. learning to learn). Dobrze, że MEN podjęło działania na rzecz zmniejszenia podstaw programowych, bo może dzięki temu znajdzie się czas w szkole, aby uczyć uczniów, jak mają się uczyć. A ważną pomocą dla nauczycieli mogą okazać się Vademeca opublikowane przez Instytut Badań Edukacyjnych.

Mówimy uczniom często, czego mają się uczyć, ale rzadko, jak się uczyć. Trzeba pracować nad tym wraz z uczniami. Nie ma jednego przepisu – jak się uczyć? Sami uczniowie muszą znaleźć dla siebie najlepsze strategie uczenia się.