Stopnie nie definiują ucznia i studenta, punkty nie definiują nauczyciela akademickiego. Nie w każdym wyścigu warto brać udział. Czasem warto być nonkonformistą. Owszem, udział w różnych zawodach, w różnych rywalizacjach i wyścigach nie jest niczym złym. Jest przecież okazją do sprawdzenia się, do zabawy, do wysiłku i do porównań z innymi. Oraz z sobą samym. Ale, jak już napisałem, nie w każdym i nie zawsze wyścigu warto brać udział. Ważne jest nie tylko czy samochód jest szybki, ale także to czy jedzie we właściwym kierunku. Punkty i stopnie są czasem przydatne. Lecz one nie definiują człowieka. Są tylko uproszczoną, a przez to ułomną, formą informacji zwrotnej.

Poproszeni o przywołanie z pamięci miejsca, krajobrazu, który nam się bardzo podoba, uspokaja nas, odpręża najczęściej wskazujemy na krajobraz naturalny – plaża, góry, las, jezioro... Obcowanie z naturą to niezwykle ważny element naszego życia wpływający nie tylko na nasze samopoczucie, ale jak wskazują prowadzone badania, bezpośrednio na nasze zdrowie. Jako ludzie jesteśmy częścią natury, a niejednokrotnie musimy żyć w oderwaniu od niej, zamknięci w miastach, budynkach naszych domów, szkół, w pracy. Tak samo jak dorośli, a nawet bardziej, kontaktu z naturą potrzebują nasi uczniowie.

Po obejrzeniu paru youtuberów zachwycających się usługą AI – ChatGPT zrobiłem sobie kawę i postanowiłem, że wejdę w rolę studenta (sam funkcjonuję ponad 10 lat w szkole wyższej jako promotor prac dyplomowych), któremu nie chce się pisać pracy (ale wiadomo – trzeba…) i postanawia wykorzystać informacje z seminarium dyplomowego do formułowania poprawnych poleceń dla sztucznej inteligencji, żeby ta napisała za niego pracę. Zatem… zapnij pasy i poczytaj zapis mojej rozmowy z ChatGPT.

Każdy nauczyciel miał takie doświadczenie, że po sprawdzeniu klasówek uczniów, zauważył w pracach uczniów często powtarzające się błąd koncepcyjny. To dobry moment, aby się takim „godnym” błędem zająć.

Od kiedy pamiętam, nigdy nie lubiłam sztampowych imprez. Wszelakich, bez wyjątku. I to będąc zarówno ich organizatorką, jak i uczestniczką. A wszystko dlatego, że w moim odczuciu nie sprzyjają one dobrej zabawie, ani budowaniu autentycznych relacji pomiędzy ich uczestnikami. Dlatego zawsze tam, gdzie miałam na to jakikolwiek wpływ starałam się i nadal staram by były one „inne”.

Być może z powodu obecnej koncentracji na programach, systemach, technologiach i technikach edukacyjnych straciliśmy z oczu fakt, że relacja kształtowana przez nauczyciela jest przede wszystkim relacją międzyludzką, w której to, jak zachowuje się nauczyciel, jest równie ważne jak to, co mówi. Z łatwością zapominamy, że jesteśmy dla naszych uczniów wzorcami osobowymi. Prezentujemy im nasze wartości, charakter, uczciwość i autentyczność. Stajemy się edukatorami dzięki uczeniu się z własnych doświadczeń i to właśnie ta z trudem zdobyta mądrość jest fundamentem naszej pracy - piszą Alice i David Kolb w książce "Uczenie się na podstawie doświadczania", zwracając się przede wszystkim do nauczycieli i edukatorów.