Jak wszystkie inne trendy, moda na wschodnie techniki relaksacyjne i ich pochodne powraca do Europy, czy też szerzej, krajów cywilizacji zachodniej, cyklicznie. Najmocniejsze wychylenia tej sinusoidy notuje się oczywiście w momencie rozmaitych przesileń i kryzysów, kiedy wydaje się, że tzw. zachodni styl życia się nie sprawdza. Polska od zawsze stawia na recykling – najczęściej na nowo odkrywamy mody na zachód od Odry już przebrzmiałe, a często skompromitowane.

Wszyscy zapewne znamy grę Dixit i wiemy, jak ogromny potencjał edukacyjny mają te kolorowe karty. Nie każdy jednak ma tę grę w szkole, a robienie zdjęć kart i rozpowszechnianie ich jest nielegalne. Na szczęście jest inna opcja - możemy takie karty wykonać sami, korzystając z Canvy. Mogą one w dodatku być dopasowane do tematu, który chcemy z uczniami omówić. Mają też wiele różnych zastosowań.

Każdy pragnie, aby jego przekaz był jasny, przyjemny i zapadający w pamięć słuchaczy. Logan Hailey podaje 16 wskazówek, jak należy tłumaczyć, niezależnie, czy mamy do czynienia z osobami dorosłymi, czy z dziećmi. Zgodnie z moim zrozumieniem lekko je zmodyfikowałam i dołożyłam kontekst szkolny.

W pierwszej odsłonie „Czasu dziadów” opisałem najistotniejsze, moim zdaniem, cechy grupy zawodowej nauczycieli. Zapowiedziałem też, że w dalszej kolejności zaprezentuję mapę myśli o tej profesji, w nadziei, że uda mi się ułatwić myślenie o tym, jak wyprowadzić polską edukację z kryzysu. Nie widzę możliwości osiągnięcia jakiejkolwiek poprawy bez rozwiązania przynajmniej części problemów kadry pedagogicznej. Jak powiedział profesor Łukasz Turski w wywiadzie dla „Głosu Nauczycielskiego”:

Demo Slam, to blok dynamicznych prezentacji dotyczących wybranych przez prezenterów narzędzi lub metod. W wystąpieniach należy przedstawić symulowane sytuacje praktyczne, skupić się na przykładach, ponieważ na teoretyzowanie nie ma miejsca z powodu… ograniczonego czasu wystąpień.

Polska edukacja powinna być wyłączona z walki politycznej - a politycy powinni mieć jak najmniej do decydowania o tym, jak dana szkoła uczy i z jakich korzysta narzędzi i wsparcia eksperckiego. Niestety tak się w naszym kraju nie dzieje, gdyż minister edukacji jest zawsze politykiem rządzącej partii/koalicji i stara się przede wszystkim przypodobać własnej partii i wyborcom, a na końcu może czasem także i społecznościom szkolnym. Politykom wszelkich maści, jak widać na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat, wcale nie przeszkadza chory polityczny układ, dzięki któremu oświata w Polsce nie ma się wcale lepiej...