Korzystam z każdej okazji by oglądać muzealne eksponaty związane ze szkołą. Z mojego dzieciństwa pamiętam jeszcze zielone ławki z pochylonym blatem (wygodniej się pisze), z kałamarzem, atramentem, obsadką ze stalówką, dużymi i małymi liczydłami. Chodziłem nawet do wiejskiej szkółki bez bieżącej wody i z wychodkiem zamiast toalety. Tego świata już nie ma. W ekspozycjach muzealnych przyglądam się także jeszcze starszym rozwiązaniom, które znam tylko z opowiadań i lektur szkolnych. Zupełnie inny świat. I refleksja nad rozwojem komunikacji międzyludzkiej oraz systemem edukacji.

Jakie wyobrażenie o wiedzy naukowej kształtuje szkoła, jaka jest jej rola w budowaniu zrozumienia tego, czym jest nauka? Co o wiedzy naukowej sądzą uczniowie? Jak z nimi rozmawiać o aktualnych badaniach i ich zastosowaniach? Jak odróżniać wiedzę potoczną od wiedzy naukowej i wiedzę naukową od wiedzy fałszywej? Czy dorośli Polacy ufają naukowcom? Jaki jest nasz stosunek do sztucznej inteligencji? Dlaczego oddajemy prywatność algorytmom? – to niektóre zagadnienia do dyskusji w gronie nauczycieli, uczniów, edukatorów i naukowców, którzy spotkają się w Centrum Nauki Kopernik na tegorocznej konferencji Pokazać - Przekazać.

Odważna, odkrywcza, kreatywna. A przede wszystkim odpowiadająca na potrzeby nauczycielek i nauczycieli uczących w klasach I–III szkoły podstawowej. Taka jest najnowsza publikacja autorstwa trojga miłośników edukacji – Agnieszki Chomickiej-Bosy, Joanny Apanasewicz oraz Krzysztofa Jaworskiego. Do programu autorskiego dołączonych jest aż 90 scenariuszy zajęć (po 30 na każdą klasę 1-3). Program został pozytywnie zaopiniowany metodycznie przez Jolantę Okuniewską.

W tym roku, po raz pierwszy Wikimedia Polska zaprasza do specjalnej edycji największego na świecie konkursu fotograficznego! Wiki Lubi Zabytki Junior to nasza nowa inicjatywa, skierowana do szkół, dzięki której uczniowie zapoznają się z polskim dziedzictwem kulturowym, rozwiną umiejętności fotograficzne i kompetencje cyfrowe oraz będą mieć szansę na wygranie nagród dla siebie i dla szkoły.

Trochę jestem już znudzony rozważaniem stale tych samych edukacyjnych dylematów, roztrząsaniem pozornych oczywistości, wyciąganiem niezmiennych wniosków i tłumaczeniem, dlaczego rzeczywistość szkolna nie jest taka, o jakiej wszyscy podobno marzą. Niestety, ta niewdzięczna (bo nieskuteczna i najwyraźniej głównym zainteresowanym tą tematyką zbędna) polemika z kreatywną księgowością oświatowej ideologii jest jedyną dostępną mi formą niezgody na, jak się wydaje, z góry zakładaną jałowość edukacyjnego dyskursu. Jest to wysiłek o tyle przykry, że często wymierzony nie w jakiegoś określonego przeciwnika, oświatowego szkodnika, czy innego przedstawiciela edukacyjnego ciemnogrodu, ale coraz częściej w enuncjacje ludzi, stojących w zasadzie po tej samej stronie barykady.

Niebawem wracamy do szkół i wielu z nas zastanawia się, w jaki sposób zobrazować i zaakcentować naszym uczniom zasady związane z zachowaniem się w szkole. Wizualizacja przemawia najbardziej, stąd pomysł na zasady w formie graficznej bliskiej uczniom - na ekranach smartfonów.