fot. Fotolia.com

Szybki rozwój szeroko otwartych kursów online (ang. massive open online courses — MOOC) odnowił zainteresowanie otwartymi systemami kształcenia online. Ten renesans podkreśla wyzwania i możliwości związane z projektowaniem takich środowisk edukacyjnych.

fot. Fotolia.com

Dzisiejsza szkoła nie zajmuje się pojedynczym uczniem, ale sobą w zdobywaniu coraz wyższych miejsc w rankingach. Nie zajmuje się człowiekiem, bo nadal sporo czasu poświęca technologiom i dyskusjom o aplikacjach, programach komputerowych i nowoczesnych narzędziach. Nie zajmuje się uczniem, bo realizuje program i z tego jest rozliczana.

Uczniowie w każdym wieku lubią gry i zabawy, w których mogą wykazać się swoją wiedzą. W zasadzie na każdym przedmiocie można wprowadzić taką kilkuminutową przerwę na „klasowy teleturniej”. Wykorzystać do tego możemy na przykład aplikację Kahoot, która jest formą interaktywnego quizu.

Metoda odwróconej klasy jako koncepcja pracy z uczniem zyskała na całym świecie ogromną popularność. W dużej mierze stało się tak dzięki upowszechnieniu jej przez duże globalne serwisy edukacyjne, jak np. Khan Academy czy TED-Ed, choć prezentują one tylko jedno z możliwych podejść. Jedną z osób, która przyczyniła się do popularyzacji tej metody był Aaron Sams, amerykański nauczyciel i edukator z Pittsburga.

fot. Fotolia.com

Bardzo złą robotę robi słowo „ocenianie’, które w Polsce kojarzy się jedynie z krytyką, a w szkole bezpośrednio ze stopniami. Słowo w języku angielskim – assessment ma znacznie szersze i nie tak opresyjne znaczenie.

Zmiana, jakiej potrzebuje szkoła już się dokonuje, ale zmiana ta nie nadchodzi z zewnątrz. Szkół nie zmienią żadne ustawy, żadne rozporządzenia, żadne podstawy programowe, żaden system ewaluacji, ani rozpędzona machina egzaminów zewnętrznych z nową maturą na czele. Szkół nie zmieni Ministerstwo Edukacji Narodowej, ani żadne inne ministerstwo.