fot. Fotolia.com

Uczymy się języków obcych w jednym podstawowym celu: aby potrafić się skutecznie komunikować w danym języku. Powinniśmy zatem jak najczęściej mówić w języku obcym. To wynika też wprost z podstawy programowej. Z niej też można tak naprawdę wyczytać całą metodykę pracy z uczniem. Ale, niestety, w praktyce z nauczaniem języka obcego nie jest najlepiej, co potwierdzają wyniki badań.

Dzieci w dzisiejszych czasach uwielbiają luksusy. Mają złe maniery, lekceważą autorytety, gardzą starszymi. Nie wstają już, gdy starsi wchodzą do pokoju. Sprzeczają się z rodzicami, zajmują się plotkowaniem, opychają się łakociami i tyranizują swoich nauczycieli. Pięknie powiedziane?

fot. Fotolia.com

W Europie powstają nowe modele innowacyjnego kształcenia. Ogólnie rzecz biorąc, kształcenie jest przedsięwzięciem publicznym, za które odpowiadają rządy i instytucje międzynarodowe. Szkolnictwo postrzegane jest w kategoriach dużych i złożonych systemów. Dlatego też, zgodnie z powszechnym założeniem, siłą napędową zmian w kształceniu zwykle są instytucje, takie jak rządy, uniwersytety, konsorcja dużych podmiotów oraz bogate w zasoby fundacje.

Co będzie dalej, czyli wspólne odgadywanie możliwych rozwiązań fabuły opowiadania, rozpracowanie językowych chwytów Romea, a także odpowiedź na pytanie, co jest kluczem do sławy i bogactwa – na stronie Instytutu Badań Edukacyjnych pojawiło się wiele dobrych pomysłów na ciekawe lekcje języka polskiego w gimnazjum. Czy rzeczywiście nauczyciele potrzebują nowych materiałów? Co o tym mówią dotychczasowe badania IBE?

(C) Edunews.pl

Podobno wszyscy jesteśmy trochę dziećmi, jedni mniej, drudzy bardziej. W tym szczególnym Dniu Dziecka pewnie wszyscy uwielbialiśmy otrzymywać prezenty i prezenciki – dziś o nie dużo łatwiej niż kiedyś, gdy na półkach nie było takiego bogactwa zabawek (i tandety również). Próbujmy jednak dawać dzieciom nie tylko rzeczy i gadżety (zwłaszcza kreatywne), ale i rozwijać umiejętności, rozbudzając ich ciekawość i chęć edukacyjnej zabawy.

Nauczanie matematyki już od klasy I szkoły podstawowej jest sporym wyzwaniem dla nauczycieli. Zbyt szybko chcemy dzieci uczyć abstrakcyjnego myślenia, zamiast wprowadzania kolejnych zabaw z matematyką i coraz bardziej zaawansowanych obliczeń. Zbyt szybko też próbujemy narzucać jedynie słuszną metodę rozwiązywania zadań, zamiast pozwolić dzieciom na poszukiwania swoich własnych sposobów i uczenia się na błędach.