Zdjęcie sprzed kilku lat: hinduskie dzieci wyciągające ręce w kierunku monitora komputerowego wmontowanego w mur. Dziura w ścianie jako okienko na lepszy świat, dzięki któremu dzieci z indyjskich slumsów samodzielnie uczą się, wiedzione ciekawością i chęcią eksplorowania. Sugata Mitra, profesor Uniwersytetu w Newcastle (technologie edukacyjne, a także doktorat z fizyki), eksperymentował: dał dzieciom mieszkającym w slumsach New Delhi dostęp do komputera podłączonego do internetu.

Przygotowania do XIX Sesji Sejmu Dzieci i Młodzieży już rozpoczęte. Prace idą pełną parą. 1 czerwca 2013 r. na Wiejskiej w Warszawie pojawią się młodzi ludzie, którzy będą dyskutować o tym, co może być impulsem do lokalnego ekorozwoju.

Jak wynika z badań Fundacji Batorego, najpoważniejszą przyczyną absencji wyborczej Polaków jest brak odpowiednich kandydatów i programów partii politycznych. Równocześnie aż 91,2% obywateli nie myślało o kandydowaniu, choćby do rady osiedla czy na sołtysa. Wydaje mi się, że problem może po części wynikać z systemu kształcenia, niskiego upodmiotowienia uczniów w szkole i wciąż kulejącej demokratyzacji edukacji. Jeśli w młodym wieku szkoła traktuje uczniów jak trybiki w maszynie i nie wyzwala w nich autentycznej aktywności obywatelskiej, nie oczekujmy, że później coś się poprawi...

Wchodzę do pokoju córki. Na ścianach plakaty. Na jednym z nich czterech roześmianych członków zespołu „Arctic Monkeys” siedzi w łódce na środku jakiejś wielkiej wody. Zamykam oczy, słyszę jej plusk, śmiech z łódki, po chwili muzykę, której córka słucha wieczorami. Otwieram oczy - plakat jest martwy. Jak by go tu ożywić?

„Zintegrowane kształcenie przedmiotowo-językowe stanowi innowacyjne podejście metodyczne o znacznie szerszym zakresie niż samo nauczanie języków obcych. Jego zwolennicy podkreślają, że ma ono umożliwić biegłe opanowanie zarówno danego pozajęzykowego przedmiotu, jak i języka, w którym naucza się tego przedmiotu, przy czym do każdego z tych elementów przywiązuje się taką samą wagę” – czytamy w publikacji Eurydice poświęconej CLIL i wydanej po polsku w 2007 r. przez FRSE. A jak do tego podejść praktycznie?

Moim marzeniem i pomysłem na szkołę jest Szkoła Mistrzów. Jest to placówka kształcenia zawodowego prowadzona przez najlepszych fachowców w branży i kształcąca fachowców na najwyższym światowym poziomie przy wykorzystaniu najlepszych metod nauczania. Czy cel ten jest możliwy do osiągnięcia? W moim odczuciu zdecydowanie tak – pytanie brzmi natomiast jak zrealizować taki plan w realiach polskiej edukacji...