Robi wrażenie na odbiorcach i jest niezwykle intuicyjnym i łatwym w obsłudze programem do robienia efektownych i efektywnych prezentacji multimedialnych. Mowa oczywiście o Prezi.com, która zyskuje sobie w edukacji coraz większą popularność. To zupełnie nie dziwi – Prezi należy do tego typu wynalazków, bez których – jeśli zacznie się ich używać – nie sposób wyobrazić sobie pracy. Jest to narzędzie tak dalece odbiegające od toporności i skomplikowania nieśmiertelnego programu Power Point, że doprawdy trudno przecenić jego zalety.

Jak mądrze używać TIK w szkole? Co zmienia się w szkole pod wpływem TIK? Zastanawiali się nad tym dyrektorzy i nauczyciele na konferencji „Nowe technologie w praktyce szkolnej” współorganizowanej przez programy "Szkoła z klasą 2.0" oraz "Moja@ Edukacja".

Jak pobudzać swą naturalną kreatywność? Czy każdy może być artystą? Jakie techniki stosować, aby trenować nasz umysł do innowacyjności? Opowiada o tym artykuł Michaela Michalko „12 rzeczy, których nie nauczysz się w szkole o aspektach kreatywnego myślenia”. Przedstawiamy nieco skrócone opracowanie artykułu Michaela Michalko, autorytetu w dziedzinie kreatywności, opublikowanego na stronie PsychologyToday.com.

Zbyt rzadko stawiamy pytanie, które wydaje się być dla edukacji kluczowe: czy nowoczesne narzędzia TIK są narzędziami rozwoju, czy raczej zniewolenia człowieka? A jeśli są narzędziami rozwoju, to dlaczego wyniki kształcenia na wszystkich w zasadzie szczeblach nauczania są coraz gorsze? Dowodem mogą być wyniki matur z 2011 r. (średnio zdało je ok. 75% absolwentów, a w niektórych szkołach matury nie zdał nikt) bądź też wyniki testów PISA, w których polscy uczniowie wypadają bardzo źle w rozwiązywaniu zadań wymagających niestandardowego myślenia.

Fenomen współczesnej szkoły polega na tym, że jest to jedna z niewielu instytucji tak bardzo odporna na zachodzące wokół radykalne zmiany dotyczące techniki, kultury, życia społecznego i wszelkich innych sfer życia człowieka. Szkoła, co prawda wpuściła w swoje mury nowoczesne środki, jak komputery czy Internet (bo telefony komórkowe nadal są wykluczone), nie zmieniło to jednak istoty jej funkcjonowania.

Na cele edukacji patrzę z dwóch punktów widzenia: całego społeczeństwa oraz pojedynczych jednostek. W życiu nieczęsto się to zdarza, ale w edukacji oba punkty widzenia pokrywają się i to co jest dobre dla pojedynczych osób, jest też dobre dla ogółu. Sama natura zadbała o wszysto co potrzebne dla zrównoważonego rozwoju. Stąd wielość i różnorodność talentów i uzdolnień. Natura zadbała też o to, by wszystkie dzieci chciały się uczyć, dlatego do szkoły przychodzą pełne motywacji i chętne do wsółpracy. I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że  jest jeszcze trzeci punkt widzenia, który dwa pierwsze interpretuje po swojemu i nie ceni wszystkich darów natury.