Chcemy, by nasze dzieci były samodzielne, kreatywne i chciały się uczyć? Zastąpmy więc klasówki, wypracowania i odpowiedzi przy tablicy – projektami. Moja przygoda z projektem trwa już od osiemnastu lat – praktycznie od początku pracy nauczycielskiej. Dziś już wszyscy dobrze wiedzą, czym jest metoda projektów w edukacji czy podejście zwane „autonomią ucznia”. Kiedy zaczynałam, były to zagadnienia praktycznie nieznane.

Lekcje programowania w Niepublicznej Szkole Podstawowej Bachorzewie, w której pracuję prowadzę dla uczniów od 1. klasy. Podczas zajęć wychowankowie korzystają z programu Baltie 3, który jest środowiskiem programowania dla dzieci w każdym wieku i o różnym poziomie zaawansowania. Młodsi uczniowie łatwo i intuicyjnie wykorzystują elementy graficzne, za pomocą których tworzą programy. Programowanie wspomaga rozwój dzieci, uczy ich logicznego myślenia oraz pokazuje, w jaki sposób można aktywnie korzystać z komputera.

Bez internetu uczenie się dziś byłoby zapewne znacznie trudniejsze niż choćby dwadzieścia lat temu. Jesteśmy w pewnym stopniu uzależnieni od dopływu informacji z sieci, a dotyczy to w szczególności uczniów i studentów. Internet jest jednak tylko narzędziem i może być wykorzystany zarówno w sposób korzystny dla rozwoju osobistego, jak może i szkodzić. Jak zatem uczyć dzieci i młodzież skutecznego wykorzystania zasobów sieci do wspierania rozwoju?

Jednym z narzędzi stosunkowo mało jeszcze popularnym w Polsce jest e-portfolio. Współcześnie rozumiane jest jako zamieszczony w sieci, wizualny zbiór dokonań, doświadczeń i osiągnięć, służący do profesjonalnego zaprezentowania się przed potencjalnym pracodawcą. To niewątpliwie ważna funkcja tego nowoczesnego i coraz bardziej popularnego narzędzia. Ale nie jedyna. E-portfolio może pełnić jeszcze inną rolę, ważną szczególnie dla rozwijania kompetencji uczenia się.

Dziesięciolecie Facebooka, które świętowaliśmy tydzień temu przypomina, że przed dekadą dokonały się głębokie zmiany w internecie. Z zamkniętej sieci, do której dostęp miała ograniczona liczba specjalistów, internet stał się przestrzenią otwartą, w której każdy może być i konsumentem informacji i jej twórcą (Web 2.0). Podobna zmiana dokonuje się właśnie na rynku publikacji elektronicznych. Dzięki nowym technologiom nie tylko możemy konsumować treści w e-publikacjach, ale także możemy je tworzyć.

Ocena bloga, jako narzędzia edukacyjnego, nie jest jednoznaczna. Dla jednych jest to odchodzenie od nauki na rzecz zabawy oraz zaśmiecanie Internetu treściami banalnymi, pełnymi błędów i słomianego zapału. Można jednak na blog patrzeć jako na narzędzie wspierające działania, prowadzone na zajęciach lekcyjnych, a służące przede wszystkim wykształceniu danych umiejętności.