Cyfrowa szkoła to przede wszystkim nazwa projektu rządowego. W znaczeniu szerszym to synonim e-szkoły, szkoły 2.0. Nie ma jednak jednoznacznej, obowiązującej definicji, czym cyfrowa szkoła miałaby być. Ciągle nie wiemy na poziomie wizji, dlaczego potrzebujemy cyfrowej szkoły. Niemniej jednak, cyfrowa szkoła to głębokie przeświadczenie, że cyfryzacja edukacji jest kluczem do sukcesu. Brakuje jednak definicji sukcesu oraz definicji cyfryzacji edukacji. Brak systemowej wizji, w jaką można by wpisać cyfrową szkołę.

Pilotaż rządowego programu "Cyfrowa Szkoła" na półmetku. Podręczniki się tworzą, sprzęt zakupiony, nauczyciele szkolą się na potęgę z "miękkich" technik bez dotykania klawiatur. Sieci współpracy utworzone z rozkazu i odgórnie, delikatnie mówiąc, kuleją. Kto przygotuje 400 tysięcy nauczycieli do używania IT na lekcjach i jak ma wyglądać "rytuał przejścia"? Kto wejdzie w rolę szamana szkolnego przewrotu?

Co zrobić, aby uczniom chciało się więcej dyskutować na lekcjach? Jak zachęcić ich do wyrażania własnych opinii, komentowania, argumentowania? Jak pomóc im przełamać barierę mówienia w językach obcych na lekcjach? Jak dać każdemu uczniowi możliwość wypowiedzenia się na każdy temat, jeśli lekcja trwa 45 minut, a klasa liczy ponad 20 uczniów?

Konferencji TED (Technology, Entertainment and Design) wielu osobom nie trzeba już przedstawiać. Te 18-minutowe wystąpienia naukowców, przedsiębiorców, ludzi kultury, działaczy społecznych, udostępniane od kilku lat szerokiej publiczności przez internet, zyskały milionową widownię, która poszukuje ciekawych i inspirujących "idei wartych rozpowszechniania".

Czy zastanawiałeś się, do jakich stron zaglądają twoi uczniowie? Z jakich „edukacyjnych” stron korzystają dla zdobywania wiedzy, rozwiązywania zadań z matematyki i pisania wypracowań? A może wcale nie zdobywają wiedzy a jedynie szukają gotowców i ściąg? Poniżej prezentuję przegląd siedmiu najczęściej odwiedzanych stron edukacyjnych. [1]

Zdjęcie sprzed kilku lat: hinduskie dzieci wyciągające ręce w kierunku monitora komputerowego wmontowanego w mur. Dziura w ścianie jako okienko na lepszy świat, dzięki któremu dzieci z indyjskich slumsów samodzielnie uczą się, wiedzione ciekawością i chęcią eksplorowania. Sugata Mitra, profesor Uniwersytetu w Newcastle (technologie edukacyjne, a także doktorat z fizyki), eksperymentował: dał dzieciom mieszkającym w slumsach New Delhi dostęp do komputera podłączonego do internetu.