Raport zaprezentowany wspólnie przez Bibliotekę Brytyjską i Joint Information Systems Committee (JISC) ujawnia, że chociaż młodzi ludzie posiadają wiele umiejętności w zakresie posługiwania się komputerem, nie dysponują wystarczającymi umiejętnościami analitycznymi, które umożliwiałyby im krytyczną ocenę informacji znalezionej w sieci.

Chociaż gry komputerowe mogą być efektywnymi "nauczycielami", uczniowie spędzający czas na grach komputerowych przesyconych przemocą, zaczynają przyswajać agresywne zachowania już po sześciu miesiącach systematycznego grania – wynika z
Coraz więcej uczelni wyższych wprowadza gry edukacyjne, jako ważne narzędzia uzupełniające programy studiów. Pomocne są zwłaszcza symulacje do sprawdzania „na sucho” zachowań studentów w środowisku zbliżonym do warunków rzeczywistych. Taką propozycją jest też przygotowana przez IBM gra
Żyjemy w epoce web 2.0. Cechami charakterystycznymi tego stadium rozwoju sieci są wyszukiwanie, sieciowe społeczności, media online, tworzenie kontentu, RSS, aplikacje sieciowe mashup i wiele innych. Ale czego możemy spodziewać się po sieci za 10 lat i później? Na to pytanie stara się odpowiedzieć Richard MacManus w swoim
Doświadczenia zagraniczne i polskie wskazują, że telewizyjne gry i turnieje są atrakcyjną dla odbiorcy, choć niedocenianą formą edukacji. Zwłaszcza, gdy mają charakter programów typu Edutainment. W ten sposób można skutecznie zmieniać postawy widzów, propagować edukację ekonomiczną czy finansową, przekazywać treści proekologiczne lub prozdrowotne.
Coraz więcej instytucji włącza podcasty w swoja działalność edukacyjną i to ze świetnymi wynikami. Podcasting stymuluje procesy samokształcenia w różnych dziedzinach. Dobre efekty przynosi wykorzystanie podcastów w nauce języków, gdyż większość zasobów jest dostępna nieodpłatnie. Aktualnie na świecie na topie jest…chiński.
Otwarta, aktywna i wirtualna – taka ma być polska szkoła promowana w projekcie „Szkoła dla przyszłości”. Ten postęp nie będzie jednak możliwy bez nauczycieli, którzy są tym ogniwem edukacji, bez którego nie można sobie wyobrazić ani funkcjonowania systemu oświatowego, ani wprowadzenia w nim jakichkolwiek zmian.

