Podczas akcji społecznościowego pisania poradnika "Przybij piątkę koledze bez dłoni!" w ramach kampanii społecznej "Równi w różnorodności 2016",  napłynęło do organizatorów mnóstwo historii osób niepełnosprawnych i ich bliskich. Były wśród nich listy od osób, które nie spotykają się na co dzień z osobami niepełnosprawnymi. Niektóre z nich dotyczą sytuacji, w których ktoś nie wiedział, jak powinien się zachować, inne to życzliwe porady pisane z perspektywy osoby niepełnosprawnej. Po zebraniu wszystkich w jednym miejscu, powstał cenny poradnik dla uczniów, nauczycieli i rodziców, z którym warto się zapoznać.

Dzisiaj w szkołach dla dzieci polonijnych w Stanach Zjednoczonych obchodzony jest Polonijny Dzień Dwujęzyczności. Z tej transatlantyckiej perspektywy, warto zastanowić się po co nam język polski zagranicą? Czy warto pielęgnować znajomość polskiego mieszkając i żyjąc daleko od Polski.

(C) Edunews.pl

O szkole zazwyczaj mówimy tylko w ujęciu wiedzy, w kategoriach przedmiotów, zaliczeń, stopni, testów, egzaminów itp. Zbyt często zapominamy o tym, że do szkoły przychodzą ludzie, którzy czują, myślą, przeżywają. Być może przejdą przez szkołę zupełnie nieodkryci przez nauczycieli, którzy nie zadadzą sobie trudu, aby ich odkryć, poznać, zrozumieć. Dlatego zwróćmy uwagę na emocje.

Związek Nauczycielstwa Polskiego zaprasza do podpisywania petycji w obronie polskiej szkoły. Jak napisali autorzy petycji, przedstawione 27 czerwca 2016 r. przez minister edukacji Annę Zalewską "nowe" rozwiązania w edukacji oznaczają powrót do systemu sprzed 1999 roku, zupełnie nieodpowiadającego współczesnemu rozwojowi cywilizacyjnemu.

Depresja jest zaburzeniem nastoju (afektywnym), który na ogół utożsamiany jest z zaburzeniami u osób dorosłych. Kiedyś rzadziej się przejmowano emocjami i nastrojami dzieci, stąd nie diagnozowano tej choroby u dzieci. Tymczasem na kliniczną depresję cierpi ok. 1% dzieci w wieku 2-3 lat; 2% dzieci w wieku 6-12 lat i około 20% nastolatków.

Lubimy obwiniać jedni drugich o błędy popełnione w procesie edukacji. Zdarzało się to nieraz w przeszłości nawet jaśnie panującym ministrom w MEN. Najwięcej dostawało się nauczycielom wczesnoszkolnym, wiadomo, w końcu to one, nauczanki, rozpoczynały szkolną edukację i uczyły dzieci podstaw „wszystkiego”. A zatem „za wszystko” odpowiadają. No to zobaczmy za co (między innymi)…