Pierwszy dzień szkoły powinien być dla dzieci i młodzieży dniem radosnym. Ale jakoś chyba nie jest... Może pierwszaki są przekonane, że oto trafiają do bardzo ciekawego miejsca, w którym dowiedzą się ciekawych rzeczy. Starsze roczniki już parę dni po powrocie do ławek szkolnych marzą o powrocie do wakacyjnej wolności i przygód. Czy szkoła nie może być przygodą?
W lipcu i sierpniu, może dlatego, że to ogórkowy sezon, sporo
w mediach mówiło się o parytecie, w szczególności o udziale kobiet w
polityce, Sejmie i zarządzaniu. Czy jest to problem tylko tzw. wielkiej
polityki, czy także oświaty? Przecież większość kierowniczej kadry
oświatowej w Polsce to kobiety. W szkołach jest aż 80% nauczycielek.
Czy edukacji potrzebny jest płciowy parytet?
Znów powiało grozą. Najważniejsi urzędnicy odpowiedzialni za polską szkołę przyznali w czwartek, że nasz system egzaminowania nadaje się do... tzn. do niczego się nie nadaje. Skoro mówi się o tym, że ten moment prawdy, podsumowujący to, czego Jaś (nie) nauczył się w szkole jest „głupi, niedoświadczony, słaby“ (prof. Konarzewski), to co można mówić o jakości polskiej edukacji?
Przez aktywne uczenie się można rozumieć uczenie się poprzez działanie,
przy wykorzystaniu wszystkich naszych zmysłów – stawanie się bardziej
świadomym siebie, grupy i tematu, który wspólnie opracowujemy. Czym
jest aktywne uczenie się? Angażując uczestników bezpośrednio w to, co
się dzieje, sprawiamy, że stają się bardziej zainteresowani i
skoncentrowani.
Projekt „Sztuka wehikułem edukacji” był pilotażowym przedsięwzięciem
mającym na celu rozwinięcie alternatywnych metod nauczania w edukacji
osób dorosłych. Jego głównym celem było wypracowanie nowej, opartej na
sztuce, metodyki, aby odpowiedzieć na potrzeby grup defaworyzowanych
(osób starszych, emigrantów, osób niepełnosprawnych fizycznie i
umysłowo).
Technologie cyfrowe są coraz tańsze i oferują wielkie możliwości
wspierania procesu uczenia się w szkołach. Nie chodzi tu jednak tylko o
proste rozwiązania, jak komputery i tablice interaktywne, na których
wyświetlane są różne treści, gry, filmy, ale o coś więcej. Wirtualne
światy nadają się świetnie do realizacji badań i dokonywania
eksperymentów naukowych.
Minęło dwadzieścia lat od powstania ruchu pierwszych szkół społecznych. Dzisiaj są one ważnym elementem systemu edukacji i często należą do najlepszych szkół w Polsce. Z Anną Sobala-Zbroszczyk, dyrektorką 2 Społecznego LO w Warszawie, rozmawia Agnieszka Mączyńska-Dilis z miesięcznika O Szkole (publikujemy obszerny fragment wywiadu).
Pierwszy dzień szkoły powinien być dla dzieci i młodzieży dniem radosnym. Ale jakoś chyba nie jest... Może pierwszaki są przekonane, że oto trafiają do bardzo ciekawego miejsca, w którym dowiedzą się ciekawych rzeczy. Starsze roczniki już parę dni po powrocie do ławek szkolnych marzą o powrocie do wakacyjnej wolności i przygód. Czy szkoła nie może być przygodą?
W lipcu i sierpniu, może dlatego, że to ogórkowy sezon, sporo
w mediach mówiło się o parytecie, w szczególności o udziale kobiet w
polityce, Sejmie i zarządzaniu. Czy jest to problem tylko tzw. wielkiej
polityki, czy także oświaty? Przecież większość kierowniczej kadry
oświatowej w Polsce to kobiety. W szkołach jest aż 80% nauczycielek.
Czy edukacji potrzebny jest płciowy parytet?
Znów powiało grozą. Najważniejsi urzędnicy odpowiedzialni za polską szkołę przyznali w czwartek, że nasz system egzaminowania nadaje się do... tzn. do niczego się nie nadaje. Skoro mówi się o tym, że ten moment prawdy, podsumowujący to, czego Jaś (nie) nauczył się w szkole jest „głupi, niedoświadczony, słaby“ (prof. Konarzewski), to co można mówić o jakości polskiej edukacji?
Przez aktywne uczenie się można rozumieć uczenie się poprzez działanie,
przy wykorzystaniu wszystkich naszych zmysłów – stawanie się bardziej
świadomym siebie, grupy i tematu, który wspólnie opracowujemy. Czym
jest aktywne uczenie się? Angażując uczestników bezpośrednio w to, co
się dzieje, sprawiamy, że stają się bardziej zainteresowani i
skoncentrowani.
Projekt „Sztuka wehikułem edukacji” był pilotażowym przedsięwzięciem
mającym na celu rozwinięcie alternatywnych metod nauczania w edukacji
osób dorosłych. Jego głównym celem było wypracowanie nowej, opartej na
sztuce, metodyki, aby odpowiedzieć na potrzeby grup defaworyzowanych
(osób starszych, emigrantów, osób niepełnosprawnych fizycznie i
umysłowo).
Technologie cyfrowe są coraz tańsze i oferują wielkie możliwości
wspierania procesu uczenia się w szkołach. Nie chodzi tu jednak tylko o
proste rozwiązania, jak komputery i tablice interaktywne, na których
wyświetlane są różne treści, gry, filmy, ale o coś więcej. Wirtualne
światy nadają się świetnie do realizacji badań i dokonywania
eksperymentów naukowych.
Minęło dwadzieścia lat od powstania ruchu pierwszych szkół społecznych. Dzisiaj są one ważnym elementem systemu edukacji i często należą do najlepszych szkół w Polsce. Z Anną Sobala-Zbroszczyk, dyrektorką 2 Społecznego LO w Warszawie, rozmawia Agnieszka Mączyńska-Dilis z miesięcznika 
