Słyszę z jednej strony głosy nauczycieli wyrażające niepokój, z drugiej krytycyzm wobec rozwoju AI, ale też ignorowanie i nie dostrzeganie jej potencjału. Pytania, które pojawiają się często brzmią: „Czy sztuczna inteligencja odbierze nam pracę? Czy zastąpi nas również w szkole?”.

Zarówno, gdy rozpoczynamy pracę w szkole, jak i wtedy, gdy mamy już doświadczenie warto pytać i prosić o pomoc koleżanki i kolegów z pracy. Oto kilka podpowiedzi od nauczycielki szkoły podstawowej.

Nie trzeba być nauczycielem specjalistą, by pracować w zróżnicowanej klasie. Bo dziś… każda klasa jest zróżnicowana. I w każdej z nich uczą się dzieci o bardzo różnych możliwościach, predyspozycjach, potrzebach i trudnościach. Obok uczniów bardzo zdolnych są ci przeciętni. Obok dzieci neurotypowych – uczniowie w spektrum autyzmu, z ADHD, z trudnościami emocjonalnymi, z dysleksją, z niepełnosprawnością intelektualną czy chorobami przewlekłymi. Wszyscy razem – na jednej lekcji, w tej samej klasie.

Wakacje to dobry czas na rozmowy o szkole i nauczycielach. I nie będę wcale pisał o upadku zawodu, o braku prestiżu czy szacunku. Odnoszę wrażenie, że nauczyciele żyją w poczuciu mniej lub bardziej uświadamianej konkurencji i dlatego spinają się, by walczyć z tą rzeczywistą czy domniemaną konkurencją, rozumianą jako zagrożenie.

Trzy czasowniki pomocne dla planowania roku szkolnego przez nauczyciela. Środek wakacji, trochę udało się już odpocząć i można pomyśleć o nadchodzącym wrześniu...

W placówkach oświatowych zazwyczaj jesteśmy wrzucani na tak zwaną „głęboką wodę” bez okresu próbnego. Pierwszego dnia pracy otrzymujemy pod opiekę ponad dwadzieścioro dzieci i samodzielnie musimy ogarniać proces edukacyjny, reagować na różne sytuacje, rozwiązywać różne konflikty. Jak sobie z tym poradzić?