fot. Fotolia.com

Nauczanie otwarte znów staje się coraz bardziej powszechne, po szczycie popularności nauczania na odległość (ODL) w latach 90. ubiegłego wieku. W związku ze zmianami społecznymi, technologicznymi i zmianami w życiu zawodowym, edukacja uległa globalizacji, a z nauczania otwartego korzysta obecnie więcej osób, niż kiedykolwiek wcześniej. Najważniejsze pytanie brzmi: jak wdrażać ten rodzaj nauczania, aby osiągać najlepsze wyniki?

Słowem-kluczem do prawidłowego rozwoju małego dziecka w szkole może być „różnorodność”. Najmłodsi uczniowie powinni mieć maksymalnie zróżnicowane zajęcia lekcyjne, aby doświadczali różnych sytuacji i aktywności edukacyjnych. Zdecydowanie powinniśmy unikać nudy i rutyny, aby nie zabijać w dzieciach naturalnej ciekawości świata i chęci eksperymentowania.

Wielu, a prawdopodobnie większość nauczycieli, zwłaszcza tych „poważnych” przedmiotów szkolnych, nie traktuje gier zbyt poważnie, jako narzędzi, które mogłyby wspierać nauczanie. Jeśli wypowiadają się o grach, to raczej wytykając negatywne skutki ich istnienia, np.: „Oni [uczniowie] ciągle grają, zamiast się uczyć!”. Tymczasem gry i mechanizmy gier mogą mieć bardzo pozytywny wpływ na uczenie się, a wręcz wspierać ten proces. Jak? Posłuchajmy praktyków.

fot. Wioletta Rafałowicz

Czy warto przygotowywać autorskie spektakle profilaktyczne? Tak, chciałabym przekonać wszystkich sceptycznych. Moi uczniowie z dużym zaangażowaniem tworzyli przedstawienie i zadawali pytania po skończonym spektaklu. Sytuacje przedstawiane są spotykane w codziennym życiu uczniów, ale nie zawsze przez uczniów zauważone.

Dzięki grupie niemieckich nauczycieli działających na Facebooku, natrafiłam na nowe narzędzie do tworzenia interaktywnych quizów, czyli Quizizz. Zaintrygowana hasłem reklamowym, że aplikacja ta jest wciągająca jak Kahoot, postanowiłam nieco bliżej poznać się z aplikacją i przetestować jej edukacyjne zastosowanie.

Małe dzieci potrzebują dużo ruchu, także podczas zajęć szkolnych. Największym dydaktycznym barbarzyństwem jest prawdopodobnie wymaganie, aby „grzecznie” przesiedziały przez całe zajęcia w ławkach, najlepiej jeszcze nie krzycząc i nie mówiąc jedno przez drugiego. Czy można znaleźć jakieś metody pracy z dziećmi, które pozwoliłyby nauczycielowi jednocześnie dobrze poprowadzić zajęcia i wypełnić potrzeby ruchowe dzieci?