Jednym z największych wyzwań stojących przed polską szkołą wydaje się być zapewnienie stałego i szybkiego internetu. Próbując podsumować sondę w portalu dotyczącą internetu szkolnego, można stwierdzić, że jeszcze mamy w szkołach wiele do zrobienia. Można oczywiście nadal uczyć bez internetu lub ograniczać jego wykorzystanie tylko dla władz szkoły i nauczycieli, ale warto być świadomym, że to raczej zaszkodzi uczniom, niż pomoże.

Mówiąc o nowoczesnej szkole i o zmianach, jakie należałoby wprowadzić, aby taką się stała zapominamy, że w istnienie szkoły ciągłe zmiany są niejako wpisane.  Zmienia się bowiem świat, do którego szkoła ma przygotowywać, a więc zmienia się ciągle i sama szkoła w najszerszym tego pojęcia rozumieniu: od programów, treści, metod i narzędzi po uczniów, nauczycieli i zarządzanie nauczaniem. Nie narzekam więc na zmiany – są konieczne i naturalne. Na kierunek – czasami tak, bo jednak Polakiem jestem i narzekać wypada…

Tablice interaktywne są jednymi z tych narzędzi, które szkoły „chcą“ mieć. Z danych sprzedawców tych urządzeń wynika, że w polskich szkołach wszystkich szczebli na koniec 2010 r. było około 10 tys. tablic. Wydaje się, że warto byłoby zadać kilka pytań. Po pierwsze ile faktycznie z tych tablic jest używanych na co dzień. I drugie, jak są używane – czy zgodnie z ideą tablicy interaktywnej i jej przeznaczeniem?

Mobilne media rozwijają się bardzo szybko. Publicyści edukacyjni w Stanach Zjednoczonych dostrzegają nowy wymiar luki edukacyjnej. Mimo zmniejszających się kosztów telefonów najnowszej generacji, pozostaje problem kosztów urządzeń i aplikacji mobilnych. Nie wszyscy uczniowie mają do nich równy dostęp.

Pomysł laptopów dla polskich uczniów został odsunięty w czasie, gdy okazało się, że przed wyborami ta inicjatywa nie ma najmniejszych szans na realizację w zbiurokratyzowanej strukturze administracji. Niemniej jednak, gdyby pomysł powrócił do sfery debaty publicznej, warto mieć na uwadze doświadczenia nie tylko portugalskie, o których sporo pisano, ale również australijskie. Można w ten sposób uniknąć wielu błędów i pomyłek.

Z czym nam się kojarzy „technologia informacyjna”? W szkole - z informatyką. Tragiczny błąd! Alan Kay [1] zauważył kiedyś, że technologią zawsze nazywamy to, co pojawiło się na świecie po nas. Technologie, które były powszechne w okresie początków naszego osobistego rozwoju uważamy za naturalne. To właśnie dlatego technologii informacyjnej druku na papierze nikt nie nazywa dziś “technologią informacyjną”. W sprawie nowszych technologii już takiej jednomyślności nie ma.